У памяці сваіх таварышаў па рэвалюцыйнай барацьбе і арганізацыі савецкай улады Васіль Якаўлевіч Сядых застаўся як смелы, прынцыповы і рашучы чалавек з невычэрпнай энергіяй у іх агульнай справе.

Нарадзіўся будучы рэвалюцыянер у 1887 г. у Курску (Расія) у сям’і рабочага. Каб дапамагчы маці, якая гадавала трох малалетніх дзяцей, дванаццацігадовым хлопчыкам уладкаваўся вучнем на Курскі свечачны завод, потым быў слесарам на механічным заводзе. Працаваў як і дарослыя рабочыя з 6 гадзін раніцы да 6 вечара, атрымліваючы за сваю цяжкую працу па 3 рублі.

У 1905 г. малады чалавек далучыўся да рэвалюцыйнай барацьбы: уступіў у склад РСДРП, удзельнічаў у арганізацыі стачак на свечачным заводзе і на чыгунцы, выступаў перад рабочымі з рэвалюцыйнымі прамовамі, арганізоўваў у горадзе першыя прафсаюзныя арганізацыі, распаўсюджваў нелегальную літаратуру, кіраваў марксісцкім гуртком. За сваю рэвалюцыйную дзейнасць В. Сядых у 1908 г. быў арыштаваны ўладамі і сасланы у в. Каса Вяцкай губерні. Пасля адбыцця пакарання знаходзіўся пад паліцэйскім наглядам, служыў у царскай арміі, працаваў на заводзе ў Днепрадзяржынску, удзельнічаў у грамадзянскай вайне.

У 1920–1930-х гг. Васіль Якаўлевіч знаходзіўся на гаспадарчай, прафсаюзнай і партыйнай рабоце ў Мічурынску, Варонежы і Маскве. У 1937 г. быў прызначаны старшынёй Полацкага акруговага выканаўчага камітэта, у 1939 г. – старшынёй Вярхоўнага Суда БССР. У 1950 г. скончыў Вышэйшую партыйную школу пры ЦК ВКП (б). У 1940–1950-х гг. быў членам Парткалегіі, парткамісіі пры ЦК КПБ. Неаднаразова выбіраўся дэлегатам з’ездаў Камуністычнай партыі Беларусі, дэпутатам Вярхоўных Саветаў СССР і БССР.

Заслугі В.Я. Сядых перад краінай былі высока ацэнены: Васіль Якаўлевіч узнагароджаны двума ордэнамі Леніна, ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга, шматлікімі медалямі.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2012 г.