Станіслаў Сільвестравіч Гайдукевіч нарадзіўся ў 1876 г. у Мінску. У 1892 г. скончыў каморніцкае вучылішча, у 1910 г. Імператарскую Санкт-Пецярбургскую акадэмію мастацтваў. Атрымаўшы дыплом і званне мастака-архітэктара, вярнуўся ў Мінск, дзе пачаў працаваў у праектным бюро. Па яго праектах былі пабудаваны: жылы дом па вуліцы Захар’еўская, даходный дом Е. Кастравецкай, будынак польскага банка (не захаваліся) і інш. У сваіх працах архітэктар імкнуўся адрадзіць беларускія архітэктурныя традыцыі і стварыць гарадскую ансамблевую забудову.

З 1921 г. С. С. Гайдукевіч працаваў загадчыкам праектнага аддзела Камітэта дзяржаўных пабудоў пры Савеце Народных Камісараў БССР, дзе займаўся аднаўленнем разбураных будынкаў. З 1929 па 1937 г. выкладаў у Мінскім архітэктурна-будаўнічым тэхнікуме. У гэты перыяд падрыхтаваў праект Дома селяніна (1929, у суаўтарстве, разбураны ў гады Вялікай Айчыннай вайны); удзельнічаў у распрацоўцы праектаў Першай Усебеларускай сельскагаспадарчай і прамысловай выстаўкі (1930, галоўны ўваход, асноўныя павільёны) і санаторыя “Беларусь” у г. Сочы (1935, у суаўтарстве) і інш.

У 1937 г. С. С. Гайдукевіч быў арыштаваны і 25 мая гэтага ж года ва ўнутранай турме Народнага каміссарыята ўнутраных спраў БССР скончыў жыццё самагубствам. У 1957 г. ваеннай пракуратурай БССР ён быў рэабілітаваны.

Да нашых дзён, на жаль, з небагатай спадчыны архітэктара захаваўся толькі будынак па вул. Савецкай (былая вул. Захарьеўская). Большасць з пабудоў С. С. Гайдукевіча былі разбураны ў гады Вялікай Айчыннай вайны, некаторыя ў пасляваенны час.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2016 г.