Міхал Рымінскі нарадзіўся ў мястэчку Ігумен Мінскага павета (зараз г. Чэрвень, Мінская вобласць) у сям’і прыгонных, якія належалі дзяржаўнаму дзеячу Вялікага Княства Літоўскага, мецэнату Антонію Тызенгаўзу. Прафесійную адукацыю атрымаў у тэатральна-музычнай школе ў Паставах, дзе рыхтавалі артыстаў для прыватнага тэатра магната. Мастацтву танца вучыўся пад кіраўніцтвам буйнейшага французскага харэографа і педагога XVIII ст. Ф. Г. Ле Ду. Акрамя танцаў і спеваў вывучаў грамату, арыфметыку, міфалогію і французскую мову. Як адзін з самых таленавітых вучняў, выкладаў танец малодшым навучэнцам – балерыне П. Грабскай і спявачке Т. Марчынскай.

У 1785 г. пасля смерці А. Тызенгаўза М. Рымінскі разам з астатнімі выхаванцамі школы быў перададзены ў “вечнае ўладанне” каралю Рэчы Паспалітай Станіславу Аўгусту Панятоўскаму. Школа і тэатр магната былі перавезены ў Варшаву і склалі “Таварыства танцоўшчыкаў яго каралеўскай вялікасці”. У перыяд 1785–1794 гг. артысты выступілі больш чым у сотні балетных праграм, як на каралеўскіх сцэнах, так і ў Нацыянальным тэатры. Міхал Рымінскі, які выступаў таксама як драматычны акцёр і спявак, сваім выканаўчым майстэрствам хутка заваяваў усеагульнае прызнанне і стаў адным з найбольш папулярных артыстаў свайго часу. Сярод партый у яго выкананні Гілас (“Гілас і Сільвія”), Капітан Сандор (“Капітан Сандор на востраве Караліна”), Алонза (“Кора і Алонза”), Адоніс (“Венера і Адоніс”), Марк Антоній (“Клеапатра і Марк Антоній”). Пасля закрыцця каралеўскага ансамбля некаторы час ён працаваў у варшаўскіх антрэпрызах С. Галніцкага і К. Аўсінскага, у 1795–1797 гг. – у балетнай трупе ў Львове. Памёр М. Рымінскі 1 студзеня 1797 г.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2019 г.