Мсціслаў Адамавіч Камінскі нарадзіўся ў фальварку Радзецк Вількамірскага павета Віленскай губерні (цяпер Літва) у сям’і настаўніка малюнка і каліграфіі. Першапачатковую адукацыю атрымаў у Вількаміры, у 1860–1862 гг. вучыўся ў Варшаўскай медыка-хірургічнай акадэміі. Не скончыўшы навучанне, вярнуўся ў Вільню і пачаў займацца літаратурнай творчасцю.

Упершыню выступіў у друку з літаратурна-гумарыстычнымі нарысамі ў 1863 г. У газеце “Віленскі веснік” М. Камінскі вёў рубрыку “Мясцовы агляд”, дзе змяшчаў артыкулы на грамадскія, бытавыя, прыродазнаўчыя тэмы. У далейшым засяродзіў увагу на даследаваннях матэрыяльнай і духоўнай культуры беларускага, літоўскага і польскага народаў. Свае працы дасылаў у “Варшаўскую бібліятэку”, “Ілюстраваны штотыднёвік”, “Польскую газету”, “Калоссе” і іншыя перыядычныя выданні. З 1866 г. М. Камінскі жыў і працаваў у Варшаве.

У артыкулах даследчыка шмат цікавых звестак пра беларускія абрады, звычаі, адзенне, побыт, фальклор, пра якасці і рысы характару беларусаў. Сярод яго публікацый – “Некалькі слоў пра звычаі народа ў Мінскай губерні”, “Успамін пра Піншчыну”, “Уражанні з падарожжа” (усе 1867) і інш. У артыкуле “Танцы насельніцтва з-пад Віліі” (1864) даў адно з першых апісанняў беларускіх народных танцаў “Мяцеліца” і “Падушачка”, абрадавай гульні “Жаніцьба Цярэшкі”. У публікацыі “Прыказкі жыхароў з-пад Віліі” (1866) зрабіў спробу навуковай класіфікацыі беларускіх прыказак, прымавак і фразеалагізмаў. У працы “Пра паэтычныя уяўленні літоўска-крывіцкага народа ў яго песнях” (1867) змясціў характарыстыку асноўных відаў песень, вялікае месца адвёў даследаванню любоўных і сямейна-бытавых спеваў. У артыкулах “Віленская ратуша”, “Касцёл св. Стафана і кляштар марыявітак у Вільні”, “Касцёл св. Рафала і фігура Збавіцеля на Сніпнішках” (усе 1863), “Касцёл св. Тэрэзы ў Вільні” (1868), “Касцёл св. Мікалая ў Вільні” (1870) і іншых апісаў архітэктурныя помнікі Вільні.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2019 г.