Дакладная дата і месца нараджэння Івана Вікенцьевіча Дабравольскага невядомы. Некаторыя даследчыкі лічаць, што ён нарадзіўся на Магілёўшчыне, другія называюць месцам нараджэння Гродна. Да нас дайшлі звесткі, што Іван Дабравольскі атрымаў добрую музычную адукацыю і быў выдатным скрыпачом. Некалькі гадоў музыкант быў рэгентам хору і капельмайстрам духавой і інструментальнай музыкі магілёўскага епіскапа Анастасія (Раманенкі-Братаноўскага). Каля 1810 г. разам з капэлай пераехаў у Астрахань (Расія), дзе правёў больш за 30 гадоў. У гэты час Іван Дабравольскі кіраваў архіерэйскім хорам, выкладаў музыку ў мясцовай гімназіі, выступаў з канцэртамі.

Іван Вікенцьевіч быў не толькі выдатным музыкантам, ён пісаў музыку, збіраў і апрацоўваў фальклор народаў Сярэдняй Азіі і Каўказа. Пры апрацоўцы народных твораў Дабравольскі стараўся дакладна перадаць своеасаблівую прыгажосць мясцовых песень і танцаў. З цягам часу колькасць фальклорных матэрыялаў прывяла яго да неабходнасці надрукаваць іх.

У студзені 1816 г. Іван Дабравольскі звярнуўся да дырэктара Астраханскай гімназіі Аляксандра Храпавіцкага з просьбай дазволіць выданне часопіса. З 1816 па 1818 гг. Дабравольскі за свой кошт выдаваў «Азиатскій музыкальный журналъ». У ім друкаваліся калмыцкія, армянскія, татарскія, персідская, кіргізская і трухменская песні. Разам з нотамі ішоў запіс песні на роднай мове выканаўцаў у рускай транслітарацыі, а таксама прыводзіўся пераклад зместу на рускую мову. У «Азиатскім музыкальным журнале» змяшчаліся і п’есы для дамашняга музіцыравання, аўтарам якіх быў Іван Дабравольскі («Паланэз для скрыпкі» і інш.). Усяго выйшла восем нумароў часопіса. Адсутнасць сродкаў прывяла да спынення яго выдання. «Азиатскій музыкальный журналъ» стаў першым у Расіі літаграфічным выданнем. Для яго друку Іван Дабравольскі самастойна сканструяваў літаграфічны станок і ўвёў новы ў Расіі спосаб друку з каменя.

У пачатку 1840-х гг. Іван Дабравольскі вярнуўся на Радзіму: працаваў настаўнікам музыкі ў Гродзенскай гімназіі, узначальваў аматарскі аркестр, які выконваў творы Гайдна, Моцарта, Бетховена.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2020 г.