Аўтар шматлікіх даследаванняў па беларускай, украінскай і рускай літаратуры, таленавіты перакладчык і педагог, вядомы грамадскі і культурны дзеяч Таццяна Вячаславаўна Кабржыцкая нарадзілася ў Кіеве. Яе дзіцячыя гады прайшлі ў Львове. Там бацька працаваў у гарадскім тэатры оперы і балета. У 1959 г. Т. Кабржыцкая паступіла на філалагічны факультэт Львоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Пасля заканчэння працавала намеснікам дырэктара Вязоўскай і загадчыцай Грыбовіцкай школ Несцераўскага раёна Львоўскай вобласці (1964–1966). З 1966 па 1967 г. была рэдактарам, старшым рэдактарам выдавецтва Львоўскага ўніверсітэта. У 1967 г. Т. Кабржыцкая паступіла ў аспірантуру і ў 1971 г. абараніла кандыдацкую дысертацыю на тэму «Украинско-белорусские литературные связи начала ХХ века». У гэтым жа годзе пераехала ў Мінск, дзе пачала працаваць навуковым супрацоўнікам у Інстытуце педагогікі пры Міністэрстве асветы БССР. З 1980 г. выкладала гісторыю рускай літаратуры на філалагічным факультэце Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта імя У.І. Леніна (БДУ), чытала таксама курс гісторыі літаратуры Украіны. Вялікае значэнне для падрыхтоўкі высокапрафесійных філолагаў меў спецсемінар «Тэорыя і практыка літаратурных узаемасувязей», які праводзіла Т. Кабржыцкая ў БДУ. Cярод яе выпускнікоў былі вядомыя літаратуразнаўцы С. Кавалёў і А. Бельскі, гісторык беларускай літаратуры М. Хаўстовіч, а таксама пісьменнік А. Пісьмянкоў і інш. Шмат зрабіла Т. Кабржыцкая для агульнаадукацыйнай школы. Яна пераклала з украінскай мовы на рускую кнігу для настаўнікаў Д. Тхаржэўскага і У. Гекта «Проблемное обучение на уроках труда» (1986). Па падручніках, у якіх даследчыца з’яўляецца аўтарам многіх раздзелаў, вучацца старшакласнікі, яе кнігамі і публікацыямі карыстаюцца ў практычнай і метадычнай дзейнасці педагогі.

Друкавацца Т. Кабржыцкая пачала ў студэнцкія гады. У 1963 г. у часопісе «Жовтень» была змешчана яе першая публікацыя. Потым з’явіліся артыкулы і рэцэнзіі па пытаннях методыкі выкладання, тэорыі, гісторыі літаратуры і літаратурных узаемасувязей. Разам з В. Рагойшам Т. Кабржыцкая выдала кнігу «Карані дружбы: беларуска-ўкраінскія літаратурныя ўзаемасувязі пачатку XX ст.» (1976). Асаблівую навуковую зацікаўленасць даследчыцы выклікалі тыпалогія і ўзаемадзеянне ўсходнеславянскіх літаратур (М. Рыльскі і А. Блок, Я. Купала і М. Рыльскі, Цётка і І. Свянціцкі і інш). Адначасова яна займалася пытаннямі гісторыі бларускай літаратуры. Вывучала творчасць Я. Коласа, Я. Купалы, У. Дубоўкі, М. Багдановіча, Цёткі і іншых, выступала з рэцэнзіямі на творы Р. Барадуліна, В. Віткі, Н. Гілевіча, А. Петрашкевіча, С. Грахоўскага, У. Караткевіча, А. Макаёнка і інш. Склала з В. Рагойшам зборнік твораў С. Палуяна «Лісты ў будучыню» і падрыхтавала яго да публікацыі ў 1986 г. У 1990 г. у суаўтарстве з В. Рагойшам была напісана кніга «Слядамі знічкі: пра Сяргея Палуяна». Разам з навуковай і выкладчыцкай дзейнасцю Т. Кабржыцкая актыўна займалася перакладамі. Яна імкнулася данесці да беларускага чытача багацце і традыцыі ўкраінскай літаратуры. У 1996 г. у серыі «Школьная бібліятэка» выйшла беларускамоўнае выданне твораў Л. Украінкі і М. Кацюбінскага, дзе Т. Кабржыцкая з’яўляецца складальнікам, аўтарам прадмовы і перакладчыкам асобных мастацкіх твораў, змешчаных там. Яна працавала над кнігай украінскіх і беларускіх народных легенд, паданняў і казак «З крыніц адвечнай прыгажосці» (1997), для якой пераклала на беларускую мову ўкраінскія тэксты. Шмат працавала Т. Кабржыцкая і над перакладамі з беларускай на ўкраінскую мову. З яе ўдзелам на Украіне быў выдадзены зборнік вершаў П. Броўкі, эсэ У. Караткевіча, амаль поўны збор твораў беларускага класіка М. Багдановіча. Асобным выданнем у 1990 г. у Кіеве выйшлі аповесці В. Быкава «Аблава», «Туман», раман «Мёртвым не баліць». У 2011 г. надрукавана кніга «Дзве Радзімы – Украіна і Беларусь – пад міратворчымі крыламі буслоў». У ёй разглядаюцца найбольш значныя прыклады беларуска-ўкраінскіх культуралагічных, літаратурных сувязей, пачынаючы ад старажытнасці і да сучаснага часу. У кнізе на дзвюх мовах гаворыцца пра славянскую міфалогію, яе арыгінальную трансфармацыю ў творчасці пісьменнікаў. Тыпалогія, літаратурныя ўзаемасувязі прасочваюцца там на шырокай геаграфічнай прасторы: ад Скандынавіі да Полацкага княства, Кіеўскай Русі, Вялікага Княства Літоўскага, Расіі, Польшчы, Украіны і Беларусі, Англіі. Сярод апошніх работ даследчыцы – вучэбны дапаможнік для студэнтаў вышэйшых навучальных устаноў «Украінская літаратура і ўкраінска-беларускія літаратурныя ўзаемасувязі» (у 3 ч., 2012–2016, напісаны ў суаўтарстве з У. Рагойшам).

За значныя дасягненні ў галіне ўкраіністыкі Т. Кабржыцкай у 2000 г. была прысуджана Міжнародная літаратурная прэмія імя І. Франко. У 2008 г. яна атрымала высокую дзяржаўную ўзнагароду Украіны – ордэн княгіні Вольгі.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2021 г.