Беларускі гісторык Анатоль Дзянісавіч Малочка нарадзіўся ў в. Лескавічы Віцебскага павета (цяпер Шумілінскі раён Віцебскай вобласці) у сям'і настаўнікаў. Сваю працоўную дзейнасць пачаў на кіеўскім заводзе «Арсенал». Скончыўшы рабфак, у 1935 г. стаў студэнтам Ленінградскага інстытута інжынераў воднага транспарту, а ў 1940 г. – слухачом Вышэйшай партыйнай школы пры ЦК ВКП (б). З 1942 па 1950 г. А. Д. Малочка знаходзіўся на партыйнай рабоце ў Казахстане і Беларусі. З 1944 г. быў сакратаром Мінскіх гаркама і абкама КПБ, намеснікам начальніка ўпраўлення прапаганды і агітацыі, загадчыкам аддзела прапаганды і агітацыі ЦК КПБ. З 1950 г. А. Д. Малочка працаваў у вышэйшай школе – старшым выкладчыкам, дацэнтам Мінскага медыцынскага інстытута, з 1961 па 1973 г. загадчыкам кафедры гісторыі КПСС Мінскага педагагічнага інстытута імя А. М. Горкага, з 1973 г. і да канца свайго жыцця дырэктарам Інстытута павышэння кваліфікацыі выкладчыкаў грамадскіх навук пры Беларускім дзяржаўным універсітэце імя У. І. Леніна (БДУ), прарэктарам БДУ. Пад яго кіраўніцтвам быў арганізаваны новы інстытут, створана вучэбна-матэрыяльная база, падабраны высокакваліфікаваны прафесарска-выкладчыцкі састаў.

Вялікую арганізатарскую работу А. Д. Малочка сумяшчаў з плённай навуковай дзейнасцю. Ён займаўся распрацоўкай праблем тэорыі і гісторыі сацыялістычных нацый і нацыянальных адносін. Ім апублікавана больш за 70 навуковых работ, сярод якіх – «Национальные отношения в СССР в период развернутого строительства коммунизма» (1962), «Нации СССР на пути к коммунизму» (1963), «Достижения Белоруссии в развитии экономики и культуры за годы советской власти – торжество ленинской национальной политики» (1969), «Белорусская ССР в братской семье народов Советского Союза» (1972) і інш. Вучоны з'яўляецца адным з аўтараў «Курса лекцый па гісторыі КПСС» і галоўным рэдактарам яго трэцяга, дапоўненага і перапрацаванага выдання. Пад яго кіраўніцтвам і пры актыўным удзеле выдадзена каля 15 работ па методыцы выкладання грамадскіх навук у вышэйшых навучальных установах. Таксама А. Д. Малочка займаўся падрыхтоўкай навукова-педагагічных кадраў. Ён з'яўляўся членам спецыялізаванага савета БДУ па прысуджэнні вучоных ступеней, членам Беларускага рэспубліканскага савета па каардынацыі навукова-даследчай работы ў галіне гісторыі КПСС і партыйнага будаўніцтва Інстытута гісторыі партыі пры ЦК КПБ, членам рэдкалегіі зборніка «Вопросы истории КПСС».

Грамадска-палітычная, арганізатарская і навукова-педагагічная дзейнасць кандыдата гістарычных навук (1958), заслужанага работніка культуры БССР (1972), прафесара (1976) А. Д. Малочка адзначана ордэнамі «Працоўнага Чырвонага Сцяга» і «Знак Пашаны», пяццю медалямі, ганаровымі граматамі.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2016 г.