Анатоль Іванавіч Кудраўцаў нарадзіўся ў в. Усць-Дзёміна Ельнінскага раёна Смаленскай вобласці (Расія) у сялянскай сям’і. У 1963 г. скончыў сярэднюю школу і пачаў працаваць настаўнікам Чашчоўскай пачатковай школы, потым быў інструктарам у Ельнінскім райкаме камсамола, літаратурным супрацоўнікам раённай газеты “Знамя” (1964–1965). У 1963 г. А. Кудраўцаў паступіў на факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта імя У. І. Леніна, які скончыў у 1971 г. Завочна вучыўся ў аспірантуры БДУ. Працаваў спецыяльным карэспандэнтам абласной газеты “Смена” (Смаленск), літаратурным супрацоўнікам “Вячэрняга Мінска”, потым адказным сакратаром. Ён з’яўляўся галоўным рэдактарам аб’яднання “Летапіс” кінастудыі “Беларусьфільм”, членам сцэнарна-рэдакцыйнай калегіі (1977–1985), узначальваў выдавецтва “ИнтерДайджест”. У 1972 г. А. Кудраўцаў стаў членам Саюза журналістаў БССР. У 1984 г. быў прыняты ў Саюз кінематаграфістаў БССР, у 1986 г. – у Саюз пісьменнікаў БССР.

З 1965 г. ён пачаў займацца літаратурнай працай. Пісаў на рускай і беларускай мовах. Першая кніга пісьменніка – зборнік публіцыстыкі “Минск и минчане” – выйшла ў 1973 г. У ёй у жанры рэпартажаў аўтар расказвае пра звычайных жыхароў беларускай сталіцы – працаўнікоў розных прадпрыемстваў і гандлю, вучоных навукова-даследчых устаноў і інш. Апавяданні і аповесці А. Кудраўцава ўвайшлі ў кнігу “Бессонница” (1990). Ён з’яўляецца таксама аўтарам дарожных нататак “Морской дневник сухопутного человека” (1992). Найбольш ярка талент пісьменніка праявіўся ў драматургічных творах. Асаблівай папулярнасцю карысталася трагікамедыя “Иван” (1982), пад назвай “Акушер” у 1985 г. пастаўлена на сцэне Гродзенскага абласнога драматычнага тэатра. Гэта п’еса ўваходзіла ў рэпертуар многіх тэатраў Расіі. Сярод іх – Маскоўскі драматычны тэатр імя А. С. Пушкіна (1985, рэжысёр Б. Марозаў), Малы тэатр Саюза СССР (1986, рэжысёр Г. Андрэеў), Ленінградскі акадэмічны Вялікі драматычны тэатр імя М. Горкага (рэжысёр Г. Таўстаногаў), Ленінградскі тэатр імя Ленінскага камсамола (рэжысёр М. Ягораў) і інш. Яна ішла пад назвай “Иван и Мадонна” і была адзначана другой прэміяй на ўсесаюзным конкурсе “Герой и время”. П’еса выклікала вялікую ўвагу прэсы. Пра спектаклі пісалі “Известия”, “Литературная газета”, “Советская культура”, “Комсомольская правда” і іншыя цэнтральныя газеты, а таксама часопісы “Огонек”, “Театральная жизнь”, “Новый мир”, “Театр” і інш. Наступны твор А. Кудраўцава – п’еса “Мар’я” (пастаўлена Магілёўскім абласным тэатрам драмы і камедыі імя В. Дуніна-Марцінкевіча ў 1986 г. і Мазырскім эксперыментальным тэатрам-студыяй “Верасень” у 1991 г.) – глыбокая пранізлівая гісторыя пра лёс беларускіх жанчын, якія страцілі ў вайну родных і на працягу ўсяго жыцця захоўвалі памяць пра іх. У п’есе “Суд” (пастаўлена ў 1990 г.) сцвярджаецца сіла народнай маралі, разглядаюцца ўзаемаадносіны паміж людзьмі. Добразычлівым гумарам і іроніяй прасякнуты камедыі “Как цари жили” (пастаўлена ў 1989 г.) і “Донати промазала” (1990). Паспяхова працаваў А. Кудраўцаў і ў жанры кінадраматургіі. Па яго сцэнарыях пастаўлена некалькі фільмаў “Іван” (1982), “Навошта чалавеку крылы?” (1984), “Экзамен, які зацягнуўся” (1985), “З юбілеем пачакаем” (1985, сумесна з Я. Будзінасам), “Чалавек, які браў інтэрв’ю” (1986, сумесна з І. Андронавым), а таксама дакументальныя кінастужкі “Мінск – сталіца БССР” (1971), “Пяць гадоў і ўсё жыццё” (1980, сумесна з А. Вялюгіным), “Саюз рэспублік і сэрцаў” (1982, сумесна з У. Халіпам), “Якая яна, Манголія?“ (1986), “Куды плыве карабель” (1989, сумесна з В. Шаталавым).

Матэрыял падрыхтаваны ў 2021 г.