Якаў Якаўлевіч Гардзееў нарадзіўся ў Гродне. У 1965 г. скончыў Гродзенскі медыцынскі інстытут і быў накіраваны на работу ў Навагрудскі раён, потым служыў у арміі. Пасля дэмабілізацыі працаваў у Гродзенскай абласной клінічнай бальніцы, з 1968 г. у Гродзенскім медыцынскім інстытуце. У 1972 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю, у 1988 г. – доктарскую на тэму: «Клинико-патогенетические основы диагностики и лечения рассеянного склероза», у 1990 г. стаў прафесарам. З 1996 па 2007 г. загадваў кафедрай неўралогіі і нейрахірургіі Гродзенскага дзяржаўнага медыцынскага універсітэта.

Навуковая і практычная дзейнасць Я.Я. Гардзеева звязана з вывучэннем захворванняў нервовай сістэмы (асаблівая ўвага надавалася рассеянаму склерозу). Ён распрацаваў крытэрыі ранняй дыягностыкі гэтай цяжкай хваробы (афтальмалагічныя, біяхімічныя, псіхалагічныя), даследаваў біяхімічныя механізмы патагенезу, што дазволіла выкарыстоўваць у клінічнай практыцы новыя варыянты тэрапіі. Упершыню ў рэспубліцы Я.Я. Гардзееў стварыў клініка-дыягнастычную лабараторыю рассеянага склерозу і навуковую школу пры Гродзенскім дзяржаўным медыцынскім універсітэце. Пад кіраўніцтвам вучонага абаронены дзве кандыдацкія і чатыры доктарскія дысертацыі. Ён з'яўляецца аўтарам больш за 190 навуковых і вучэбна-метадычных публікацый.

За дасягненні ў распрацоўцы новых метадаў дыягностыкі, лячэння і прафілактыкі абвастрэнняў рассеянага склерозу, і як вядучы вучоны ў гэтай галіне медыцыны, аўтарытэт якога прызнаны і ў Еўропе, Я.Я. Гардзееў у 1996 г. быў абраны членам-карэспандэнтам Беларускай акадэміі медыцынскіх навук. У 2015 г. ён удастоены звання «Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь».

Матэрыл падрыхтаваны ў 2016 г.