Сяргей Макаранка нарадзіўся 11 верасня 1937 г. у г. Крывы Рог на Украіне. У 1940 г. сям’я пераехала ў Брэст. Бацька Сяргея загінуў у пачатку вайны, абараняючы Брэсцкую крэпасць, таму клопат пра сям’ю ў пасляваенны час лёг на плечы маці. Сяргей рана пачаў працаваць: у сярэдзіне 1950-х хлопец стаў матросам рудавоза. У час працы ён упершыню ўбачыў каноэ, якое прывёз у Брэст трэнер Уладзімір Піліпенка. У 1955 г. Сяргей Макаранка выступіў на сваіх першых спаборніцтвах – рэспубліканскім першынстве сярод каноэ-адзіночак ён паказаў другі вынік на дыстанцыі 5 000 м.

Пасля службы ў арміі Сяргей прадоўжыў заняткі веславаннем. За некалькі тыдняў да старту Спартакіяды народаў СССР трэнеры зборнай Беларусі вырашылі аб’яднаць у адзін экіпаж Сяргея Макаранку і Леаніда Гейштара, спартсмена з Гомеля. Дэбют аказаўся паспяховым – хлопцы занялі першае месца на дыстанцыі 10 000 м. У алімпійскім 1960 г. спартсмены зноў сталі першымі на Спартакіядзе народаў СССР на дыстанцыі 10 000 м і другімі ў гонцы на 1 000 м, саступіўшы 0,2 секунды сваім асноўным канкурэнтам Паўлу Харыну і Грацыяну Боцеву. Пара Гейштар – Макаранка адправілася на XVII летнія Алімпійскія гульні ў Рым.

Фінальны заезд каноэ-двоек адбыўся 29 жніўня 1960 г. на возеры Альбана непадалёк ад Рыма. Сярод шасці экіпажаў, якія прабіліся ў фінал, лепшым стаў беларускі экіпаж, які не толькі заваяваў золата XVII Алімпійскіх гульняў, але і прынёс першую ўзнагароду такога кошту ў скарбонку зборнай БССР.

Да 1963 г. алімпійскі экіпаж Сяргея Макаранкі і Леаніда Гейштара быў мацнейшым у СССР, Еўропе і свеце на дыстанцыях 1 000 і 10 000 м. У 1966 г. Сяргей Макаранка закончыў спартыўную кар’еру і стаў трэнерам зборнай СССР па веславанні на каноэ, потым узначальваў зборную Беларусі, пэўны час працаваў трэнерам у Індыі, Кітаі і Іране. Да 2018 г. Сяргей Лаўрэнцьевіч Макаранка працаваў у прадстаўніцтве НАК Беларусі, дзе займаўся развіццём алімпійскага руху ў нашай краіне.

Даведка падрыхтавана на аснове матэрыялаў сайта Нацыянальнага алімпійскага камітэта Рэспублікі Беларусь у 2019 г.