Адзін з кіраўнікоў Мінскага патрыятычнага падполля ў гады Вялікай Айчыннай вайны Васіль Сцяпанавіч Жудро нарадзіўся ў в. Карані Рэчыцкага павета Мінскай губерні (цяпер Светлагорскі раён Гомельскай вобласці). Паспяхова скончыў курсы кінамеханіка і некаторы час працаваў ім. У 1938–1939 гг. служыў у Чырвонай Арміі. Пасля датэрміновай дэмабілізацыі напраўлены на працу ў пракуратуру Пінска. У 1941 г. вучыўся на юрыдычных курсах у Мінску. У пачатку вайны ў сталіцы і яе наваколлі пачало дзейнічаць Мінскае патрыятычнае падполле. Разам з С. К. І У. С. Амельянюкамі, А. В. Каліноўскім, С. І. Зайцам, А. П. Макаранкам, І. М. Цімчуком і М. А. Шугаевым В. С. Жудро ўваходзіў у падпольную групу ў раёне Камароўкі. Патрыёты вялі агітацыю сярод мясцовага насельніцтва, распаўсюджвалі газеты, што паступалі з тылу, выводзілі са строю абсталяванне на прадпрыемствах і інш. Восенню быў створаны Мінскі падпольны гаркам КП(б)Б, членам якога быў і В. С. Жудро. Ён удзельнічаў у правядзенні дыверсій на аўтамагістралях каля Мінска. Таксама ўстанавіў сувязь з адным з першых партызанскіх атрадаў на Міншчыне – атрадам В. Т. Варанянскага «Дзядзька Вася». З яго камісарам арганізоўваў вывад да партызан групы людзей, адпраўку зброі, боепрыпасаў і медыкаментаў. Таксама займаўся разведкай. 17 красавіка 1942 г. у перастрэлцы з фашыстамі быў смяротна паранены. Узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны I ступені. Адна з вуліц Фрунзенскага раёна Мінска носіць імя В. С. Жудро.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2017 г.