Акцёр, драматург, празаік Мікалай Пятровіч Пало нарадзіўся ў г. Ачынск Краснаярскага краю (Расія). У 1948 г. скончыў Ленінградскі тэатральны інстытут (цяпер – Санкт-Пецярбургская дзяржаўная акадэмія тэатральнага мастацтва). Працаваў на сцэнах тэатраў Куйбышава і Златавуста (Расія). Працу ў тэатрах сумяшчаў з літаратурнай дзейнасцю. У 1962 г. выйшла яго дэбютная аповесць "Чацвёра".

Жыццёвы і творчы шлях Мікалая Пятровіча звязаны з Беларуссю. Яго творчая дзейнасць пачалася ў Гомельскім абласным драматычным тэатры, якому акцёр прысвяціў больш за 30 гадоў жыцця (1963–2006), дзе дасягнуў немалых поспехаў і тым самым аставіў адметны творчы след у гісторыі беларускай культуры.

У 1968 г. М.П. Пало атрымаў ганаровае званне «Заслужаны артыст БССР» за напісанне і пастаноўку п'есы «Легенда пра песню няспетую». Твор прысвечаны далёкаму мінуламу, барацьбе сялянства з прыгоннікамі, светламу каханню маладых сялян Петруся і Марылі. П'еса выйшла на падмосткі Гомельскага тэатра, дзякуючы знакамітаму беларускаму рэжысёру і суаўтару спектакля І.С. Папову.

Творчасці М.П. Пало ўласціва глыбокая распрацоўка тыповых рыс характараў і вобразаў герояў. Акцёр атрымаў вядомасць як выканаўца псіхалагічных роляў, сярод найбольш паспяховых вызначыліся: Гастрыт («Вечар» А. Дударава), Сорын («Чайка» А. Чэхава), Марцьянаў («Сумленне» паводле Д. Паўлавай), Яравы («Любоў Яравая» К. Транёва), лейтэнант Шміт («Пасля пакарання смерцю прашу...» В. Долгага, Карандышаў, Дадаеў, Латохін («Беспасажніца», «Лес», «Прыгажун мужчына» А. Астроўскага), Парогін («Адыходзіў стары ад старой» С. Злотнікава), дырэктар завода («Не быў.., не знаходзіўся.., не ўдзельнічаў» Ю. Макарава), Арыстарх («Энергічныя людзі» В. Шукшына), Паскуаліна («Каляды ў хаце сіньёра Куп'ела» Э. Дэ Філіпа), Глухі («Дамоклаў меч» Н. Хікмета) і інш.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2012 г.