Іван Міхайлавіч Саламонікаў нарадзіўся ў вёсцы Калінавая Магілёўскага раёна ў сялянскай сям’і. Пасля заканчэння сярэдняй школы працаваў у калгасе, быў будаўніком у Магілёве.

З 1938 г. знаходзіўся ў Чырвонай Арміі. Удзельнічаў у савецка-фінляндскай вайне 1939–1940 гг. 22 снежня 1939 г. у баі на Карэльскім перашыйку падчас атакі Іван Саламонікаў першым дасягнуў варожых акопаў, закідаў іх гранатамі і знішчыў некалькі салдат праціўніка, аказаў першую медыцынскую дапамогу параненаму камандзіру.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1940 г. за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства Івану Міхайлавічу Саламонікаву было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка».

З першых дзён Вялікай Айчыннай вайны І.М. Саламонікаў знаходзіўся на фронце. У 1942 г. скончыў артылерыйскае вучылішча і курсы камандзіраў дывізіёнаў пры Ваеннай акадэміі імя Ф.Э. Дзяржынскага. Камандаваў асобным зенітна-артылерыйскім палком. Быў узнагароджаны ордэнам Леніна, Чырвонай Зоркі.

Прапаў без вестак 24 кастрычніка 1944 г. Імем Івана Саламонікава названа вуліца ў яго роднай вёсцы. У пасляваенны перыяд было знойдзена захараненне з яго імем на могілках сяла Мікеперч у Венгрыі.

Пераклад 2021 г. матэрыялаў інтэрнэт-праекта «Герои страны».