Баляслаў Баляслававіч Віленчыц нарадзіўся ў в. Залоззе Стаўбцоўскага раёна (у 1966 г. далучана да в. Казейкі Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці). Вучыўся на вячэрнім аддзяленні фізічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітета і адначасова працаваў у Інстытуце цепла- і масаабмену АН БССР, пасля ў Навукова-даследчым інстытуце прыкладных фізічных праблем імя А.Н. Сеўчанкі пры БДУ (з 2001 г. загадчык лабараторыі). У 1985 г. Б.Б. Віленчыц абараніў кандыдацкую дысертацыю, у 1995 г. – доктарскую. Вучоны распрацаваў метады вымярэння фізічных характарыстык газавых патокаў, фарміравання і дыягностыкі параметраў лазерных пучкоў, стварыў новы навуковы накірунак, які дазваляе комплексна вырашаць праблемы інжынернай экалогіі.

Па выніках распрацовак і даследаванняў Б.Б. Віленчыцам апублікавана больш за 170 навуковых прац, атрымана больш за 50 аўтарскіх пасведчанняў і патэнтаў на вынаходніцтвы. Градыентна-аптычныя і градыентна-дынамічныя сістэмы Б.Б. Віленчыца дэманстраваліся на спецыялізаваных выставах у Мінску, Санкт-Пецярбургу, Маскве, Варшаве, Дэлі, Пекіне, Гановеры, Лейпцыгу. Вучоны ўзнагароджаны дыпломамі, залатым і чатырма сярэбранымі медалямі ВДНГ СССР, знакам «Вынаходнік СССР» (1984). У 1991 г. Б.Б.Віленчыцу была прысуджана Прэмія Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Матэрыял падрыхтаваны Мінскай абласной бібліятэкай імя А.С. Пушкіна ў 2013 г.