Стэфан Чарноцкі нарадзіўся ў в. Гайлянцы на Віленшчыне ў сям’і ўрача. Скончыў рэальнае вучылішча ў г. Сумы (зараз Украіна) і першы курс Харкаўскага тэхналагічнага інстытута. У 1906 г. у Санкт-Пецярбургскім горным інстытуце атрымаў дыплом горнага інжынера. Падчас вучобы С. Чарноцкі па запрашэнні Расійскага геалагічнага камітэта ўдзельнічаў у разліку рэсурсаў Дамброўскага вугальнага басейна (зараз Польшча). У далейшым працягваў працу ў гэтым камітэце. Даследаваў радовішчы нафты, прыроднага газу, выкапнёвага вугалю, будаўнічых матэрыялаў на Каўказе (сучасныя Арменія, Грузія, Дагестан), праводзіў інжынерна-геалагічныя пошукі пад будаўніцтва дарогі Туапсэ-Сухумі ўздоўж узбярэжжа Чорнага мора.

У 1922 г. С. Чарноцкі быў запрошаны на працу ў Польскі дзяржаўны геалагічны інстытут. На працягу пятнаццаці гадоў займаў пасаду начальніка аддзела вугалю і нафты, некаторы час з’яўляўся віцэ-дырэктарам і дырэктарам інстытута. Навуковая дзейнасць С. Чарноцкага ў гэты перыяд была звязана з геалогіяй Польскага вугальнага басейна. Вучоны арганізаваў сістэматычныя даследаванні вугальных радовішчаў, склаў карту іх размяшчэння, правёў разлік агульнай колькасці рэсурсаў і вызначыў найбольш перспектыўныя радовішчы з эканамічнага пункту гледжання, апублікаваў шэраг навуковых прац, прысвечаных Польскай вугальнай зоне і геалогіі нафты. Вялікім дасягненнем стала выкананая пад яго рэдакцыяй карта карысных выкапняў Польшчы (1931). У 1938 г. С. Чарноцкі ўзначаліў кафедру прыкладной геалогіі Кракаўскай горнай акадэміі, дзе займаўся вывучэннем геалогіі паўднёвых раёнаў Польшчы. У гады Другой сусветнай вайны геолаг некаторы час утрымліваўся ў канцлагеры Заксенхаўзен. Потым выкладаў у Кракаўскай тэхнічнай школе, у 1945–1947 гг. з’яўляўся прэзідэнтам Польскага геалагічнага таварыства.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2018 г.