Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь – рэспубліканскі дзяржаўны орган, які ажыццяўляе агульнае кіраванне Узброенымі Сіламі (УС) Рэспублікі Беларусь, нясе адказнасць за іх развіццё і падрыхтоўку да выканання задач узброенай абароны суверэнітэта і тэрытарыяльнай цэласнасці краіны. Было сфарміравана ў 1992 г. на базе ўпраўленняў і штаба Чырванасцяжнай Беларускай ваеннай акругі. Міністэрства абароны распрацоўвае прапановы па пытаннях абароны, фарміравання ваеннай палітыкі і ваеннай дактрыны Рэспублікі Беларусь; выдае ў межах сваіх паўнамоцтваў прававыя акты па пытаннях абароны; арганізуе ўзаемадзеянне і каардынацыю дзейнасці дзяржаўных органаў і іншых арганізацый па пытаннях абароны, распрацоўвае праекты доўгатэрміновых планаў работ у інтарэсах забеспячэння абароны; арганізуе кіраванне паўсядзённай і баявой дзейнасцю УС, аператыўнай падрыхтоўкай органаў кіравання; удзельнічае ў распрацоўцы канцэпцыі будаўніцтва УС і рэалізуе яе палажэнні. Міністэрства абароны таксама рыхтуе (у межах сваіх паўнамоцтваў) прапановы аб выдатках на абарону ў праект бюджэта Рэспублікі Беларусь на чарговы фінансавы год; кіруе развіццём ваеннай навукі, арганізуе і ажыццяўляе падрыхтоўку ваенных кадраў; арганізуе забеспячэнне УС узбраеннем і ваеннай тэхнікай, усімі відамі матэрыяльна-тэхнічных сродкаў і забеспячэння; удзельнічае ў ажыццяўленні ваеннага і ваенна-тэхнічнага супрацоўніцтва Рэспублікі Беларусь з іншымі дзяржаўнымі арганізацыямі. Найважнейшымі кірункамі дзейнасці Міністэрства абароны з'яўляецца забеспячэнне сацыяльнай абароны вайскоўцаў, грамадзянскага персаналу УС, а таксама асоб, звольненых з ваеннай службы і членаў іх сем'яў. Як цэнтр арганізацыі ваеннага кіравання Міністэрства абароны складаецца з галоўнага ўпраўлення, упраўленняў і іншых структурных падраздзяленняў. Міністэрства абароны з'яўляецца юрыдычнай асобай, мае сцяг і геральдычны знак – уласную эмблему. Яго ўзначальвае міністр абароны, які прызначаецца на пасаду і вызваляецца ад яе Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь.

Матэрыял падрытаваны ў 2016 г.