Адным з прыгажэйшых грамадскіх будынкаў горада быў Пінскі палац, які ўвайшоў у гісторыю як «Пінскі Мур» ці палац М. Бутрымовіча, вядомага польскага магната, пінскага старосты. Архітэктарам з’яўляўся віленскі дойлід К. Шыльдгаўз. Будаўніцтва вялося каля 10 гадоў (1784–1790-я гг.). Пры стварэнні палаца выкарыстоўваліся як прывазныя, так і мясцовыя будаўнічыя матэрыялы. Ён з’яўляецца абсалютна ўнікальным сплавам архітэктурных стыляў, увасабляючы ў сабе кананічныя, тыповыя асаблівасці барока і класіцызму. У час правядзення рэканструкцыі выяўлена, што падмурак палаца пабудаваны не на цвёрдым грунце, а ўзведзены на плывунах, якія з цягам часу здольны рухацца з месца. Для ўстойлівасці былі ўмацаваны ў глебе 40 паляў з моцнага дуба, абкладзеныя альховымі калодамі. Дзякуючы такой канструкцыі, палац не затапляла р. Піна, выходзячы са сваіх берагоў. Будынак мае адзін паверх і п-падобную планіроўку, якая стварае строга сіметрычную кампазіцыю. Бакавыя крылы перад палацам фарміруюць двор, дзе ў былыя часы быў кветнік і вялікі сад. Будынак складаецца з трох карпусоў: у цэнтральным размяшчаліся парадныя памяшканні з авальнай залай у цэнтры, якая ўтварае эркер з балконам на галоўным фасадзе, у бакавых знаходзіліся гасціныя і кабінеты. Цокальны паверх адводзіўся пад гаспадарчыя памяшканні і пакоі для прыслугі. Пры ўсёй барочнай аб’ёмна-прасторавай пластычнасці фасады палаца атрымалі дадатковыя рысы класіцызму: чатырохкалонныя порцікі па тарцах бакавых крылаў, каланада з невялікай тэрасай на дваровым эркеры, моцны трыгліфны фрыз па перыметры, руст па вуглах, франтончыкі ліштваў прамавугольных акон. У планіроўцы таксама захоўваўся калідорна-анфіладны прынцып. Моцны ўплыў неаготыкі праявіўся тут у пазнейшай забудове галоўнага ўвахода з выкарыстаннем гатычных спічастых праёмаў. Палац у свой час служыў рэзідэнцыяй Скірмунтаў, тут жыў і працаваў славуты мастак і кампазітар Н. Орда, наведваўся ў госці раманіст, бібліяфіл, этнограф Ю. Крашэўскі. У 1901 г. будынак знішчаны пажарам, але ў хуткім часе без змяненняў быў адноўлены. Ён здзіўляў сваёй пышнасцю і багаццем, аднак з гадамі ўсё гэта была страчана, палац апынуўся ў заняпадзе. У савецкі час тут знаходзіліся друкарня, кінатэатр, Дом піянераў і школьнікаў, станцыя юных натуралістаў і інш. У 2009 г. праведзена рэканструкцыя. Цяпер у будынку знаходзіцца Палац шлюбаў. Памяці «пінскага мура» прысвечана экспазіцыя мініяцюрнага музея, што размешчана ў правым крыле палаца. Будынак унесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2019 г.