Каўко Аляксей Трафімавіч нарадзіўся ў в. Міраслаўка Бярэзінскага раёна Мінскай вобласці. У дзяцiнстве было шмат трагiчнага (пераезд у Сiбiр, смерць брата, горкая доля падпаска). Скончыў Сялiбскую сямiгодку і адправiўся на вучобу ў райцэнтр – мястэчка Беразiно. Закончыў дзесяць класаў у 1941 г., удзельнічаў у Вялікай Айчыннай вайне. Ваяваў у складзе 208-га партызанскага палка, якi зрабiў 600-кiламетровы марш зiмой 1943–1944 гг. з магiлёўскiх лясоў на Пiншчыну. За баявыя заслугі ўзнагароджаны ордэнамі баявога Чырвонага Сцяга і Вялікай Айчыннай вайны II ступені, шасцю медалямі, у тым ліку “Партызан Вялікай Айчыннай вайны” I ступені, "За перамогу над Германіяй у 1941–1945 гг.".

У 1944 г. А.Т. Каўко закончыў двухмесячныя курсы партыйна-савецкага актыву ў г. Мінску і пачаў працаваць рэдактарам Жабчыцкай раённай газеты, якую пачынаючаму журналісту давялося самому ствараць. Затым быў рэдактарам газеты палітаддзела Лагішынскай машынна-трактарнай станцыі, Лунінецкай раённай газеты, уласным карэспандэнтам Брэсцкай абласной газеты "Заря". З 1965 г. і да выхаду на пенсію ў 1982 г. працаваў рэдактарам Іванаўскай раённай газеты "Чырвоная звязда". Завочна скончыў Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КПСС.

Літаратурную працу Аляксей Трафiмавiч пачаў яшчэ ў школе. Калі вучыўся ў сямiгодцы, часопіс "Іскра Ільіча" надрукаваў яго апавяданне "Вавёрачка". Потым у Бярэзiнскай раённай газеце з’явiлiся частушкi, за якiя аўтар атрымаў першы ганарар. Працуючы ў газетах, працягваў займацца літаратурай. У маi 1947 г. А. Каўко прыехаў у Брэст на збор маладых пiсьменнiкаў заходнiх абласцей Беларусi. Янка Брыль добра адазваўся на прачытанае там маладым празаiкам апавяданне пра юнага партызана-разведчыка, якое потым было надрукавана ў газеце “Савецкi селянiн”. Аляксей Трафімавіч удзельнічаў у першай пасляваеннай рэспубліканскай нарадзе маладых літаратараў у лiпенi 1947 г. у Мінску, дзе было абмеркавана яго апавяданне "Піянер", надрукаванае ў часопісе "Бярозка". Потым уключылі ў хрэстаматыю для чацвёртага класа "Роднае слова". За апавяданне "Васіль прыехаў" у 1952 г. пісьменнік атрымаў другую прэмію на конкурсе газеты "Чырвоная змена". Яно ўвайшло ў альманах "На сонечных сцежках". У свой час высокую ацэнку калег-літаратараў атрымала яшчэ адно апавяданне "Я і мая мама", змешчанае ў часопісе "Работніца і сялянка". Творы А. Каўко рэгулярна друкаваліся ў рэспубліканскіх, абласных і раённых перыядычных выданнях, а таксама ў калектыўных зборніках "На сонечных сцежках", "Вожык смяецца". Асобнымі выданнямі выйшлі кнігі "Смех не грэх" (2005), "Пад гоман вогнішча" (2005), “Мая сцежка” (2011). У 2006 г. ён стаў членам Саюза пiсьменнiкаў Беларусi i Беларускага саюза журналiстаў.

За дасягненні ў працы ў 1971 г. А.Т. Каўко было прысвоена званне "Заслужаны дзеяч культуры Беларусі". У 2009 г. прысвоена званне “Ганаровы грамадзянiн г. Iванава i Iванаўскага раёна”.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2012 г. Іванаўскай цэнтральнай раённай бібліятэкай імя Ф.І. Панфёрава.