Іван Мікалаевіч Белічонак нарадзіўся ў вёсцы Асмолаўка Бярэзінскага раёна. Бацька Івана працаваў у калгаснай кузні, а дапытлівы хлопчык любіў назіраць, як ва ўмелых руках простая нарыхтоўка пераўтваралася ў неабходную дэталь. У час Вялікай Айчыннай вайны немцы спалілі дом Белічонкаў, таму ўлетку 1944 г. сям’я пераехала да сваякоў у гарадскі пасёлак Любань. Ва ўзросце пятнацці гадоў Іван Белічонак уладкаваўся на Любанскую машынна-трактарную станцыю (МТС). Яго настаўнікам стаў Герой Сацыялістычнай Працы Рыгор Сушчэня, які вучыў маладых трактарыстаў асноўным відам палявых работ. Два гады Іван Белічонак працаваў у пары з Уладзімірам Астрэйкам (Герой Сацыялістычнай Працы, 1973) у калгасах імя Сталіна і “Чырвоная змена” Любанскага раёна. У 1953 г. пасля заканчэння курсаў трактарыстаў пры МТС сеў за рычагі старэнькага колавага трактара. У хуткім часе ў калгасы стала прыходзіць новая тэхніка, і ведаў, атрыманых на курсах, было недастаткова. Маладому трактарысту прыйшлося прайсці перападрыхтоўку пры Смілавіцкім сельгастэхнікуме. Калі паступіла прапанова асвоіць збожжаўборачны камбайн, Іван Белічонак у кароткі тэрмін авалодаў складанай тэхнікай. Пасля скасавання МТС перайшоў у калгас “Чырвоная змена” Любанскага раёна, дзе ўзначаліў механізаванае звяно па вырошчванні прапашных культур: кукурузы і бульбы. З цягам часу Івану Белічонку давялося вывучаць перадавы вопыт па вырошчванні цукровых буракоў. Яго звяну адвялі ўчастак плошчай 70 гектараў. Настойлівасць і працавітасць, прымяненне перадавой агратэхнікі дазволіла штогод атрымліваць ураджаі ў межах 300–400 цэнтнераў на гектар.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 31 снежня 1965 г. за поспехі, дасягнутыя ў павышэнні ўраджайнасці, павелічэнні вытворчасці і нарыхтовак цукровых буракоў, Івану Мікалаевічу Белічонку было прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы з уручэннем ордэна Леніна і залатога медаля “Серп і Молат”.

Прымаючы гэтую высокую ўзнагароду, Іван Мікалаевіч сказаў: “Гэтай узнагародай я абавязаны і сваім таварышам па працы. Разам са мной яны дзялілі радасць поспеху і горыч няўдач. Буду вучыцца далей, каб павышаць сваё майстэрства, ісці ў нагу з часам”. І сваё слова Герой стрымаў: скончыў завочнае аддзяленне Мар’інагорскага сельскагаспадарчага тэхнікума (цяпер Мар’інагорскі дзяржаўны ордэна “Знак Пашаны” аграрна-тэхнічны каледж імя У.Е. Лабанка) і атрымаў спецыяльнасць агранома. З 1974 г. працаваў памочнікам брыгадзіра паляводчай брыгады. На новай пасадзе знайшлі прымяненне набытыя веды і багаты вопыт Івана Белічонка: штогод паляводы атрымлівалі з кожнага гектара пасеваў па 40 цэнтнераў збожжа, 290 цэнтнераў бульбы, 300 цэнтнераў цукровых буракоў. Брыгада Белічонка стала пераможцам Усесаюзнага сацыялістычнага спаборніцтва, за што была ўдастоена Ганаровай граматы Міністэрства сельскай гаспадаркі СССР.

З цягам часу І.М. Белічонак перайшоў на працу ў рамонтныя майстэрні калгаса “Чырвоная змена” (цяпер – ААТ “Чырвоны змена” імя К.І. Шаплыкі). На гэтай пасадзе ён забяспечваў своечасовы і якасны рамонт сельгастэхнікі, дзяліўся багатым практычным вопытам з маладымі механізатарамі.

Імя Івана Мікалаевіча Белічонка ўвекавечана на Алеі Герояў у цэнтры Любані.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2020 г. на аснове даведкі, размешчанай на сайце інтэрнэт-праекта “Герои страны”.