Міхаіл Варфаламеевіч Атрохаў нарадзіўся ў вёсцы Закрупец Прапойскага раёна Магілёўскай акругі Беларускай ССР (цяпер Слаўгарадскі раён Магілёўскай вобласці). У гады Вялікай Айчыннай вайны перажыў нямецка-фашысцкую акупацыю. Працаваў у мясцовым калгасе. У 1948 г. па камсамольскай пуцёўцы быў накіраваны ў Данбас. Спачатку працаваў праходчыкам у забоі, пазней быў брыгадзірам, намеснікам начальніка ўчастка № 6 шахты № 1 «Цэнтральная» трэста «Чырвонаармейсквугаль» у пасёлку Дзімітраў Данецкай вобласці. У гады пятай пяцігодкі брыгада Атрохава выканала пяцігадовы план за 3 гады 4 месяцы і здабыла 36 тыс. тон вугалю.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 26 красавіка 1957 г. за выдатныя поспехі, дасягнутыя ў справе развіцця вугальнай прамысловасці ў гады пятай пяцігодкі і ў 1956 г., Міхаілу Варфаламеевічу Атрохаву было прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы з уручэннем ордэна Леніна і залатога медаля «Серп і Молат».

У 1961 г. шахта, дзе працаваў М.В. Атрохаў, стала калектывам камуністычнай працы, у 1966 г. калектыў прадпрыемства быў узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга.

Міхаіл Варфаламеевіч Атрохаў быў узнагароджаны ордэнам Леніна (1957), медалямі, у тым ліку «За працоўную доблесць» (1976), нагрудным знакам «Шахцёрская слава» трох ступеняў, з’яўляўся ганаровым грамадзянінам горада Дзімітрава (з 2016 г. – Мірнаград).

Пераклад 2021 г. матэрыялаў Міжнароднага інтэрнэт-праекта «Герои страны».