Аляксей Сямёнавіч Каралёў нарадзіўся ў пасёлку Новыя Сліжы Гарадзішчанскай воласці Горацкага павета Гомельскай губерні (цяпер вёска Новыя Сліжы Шклоўскага раёна Магілёўскай вобласці) у сялянскай сям’і. Скончыў няпоўную сярэднюю школу і ва ўзросце 14 гадоў пачаў працаваць у мясцовай сельгасарцелі, з 1939 г. быў прычэпшчыкам на Любініцкай машынна-трактарнай станцыі (МТС). Увесь вольны ад працы час юнак праводзіў у майстэрнях, дзе дасканала вывучыў устройства, тэхнічнае абслугоўванне і эксплуатацыю трактара і стаў трактарыстам Любініцкай МТС. У пачатку Вялікай Айчыннай вайны прымаў актыўны ўдзел у эвакуацыі тэхнікі ў глыбокі тыл. У 1942 г. быў прызваны ў Чырвоную Армію. Вайсковую службу праходзіў на Далёкім Усходзе, прымаў удзел у савецка-японскай вайне 1945 г., узнагароджаны медалём “За адвагу”.

У 1946 г. вярнуўся на радзіму і стаў працаваць у калгасе “Новы шлях” (скасаваны ў 1950 г.). Пасля заканчэння Мсціслаўскай школы механізацыі сельскай гаспадаркі (цяпер не існуе) працаваў механізатарам саўгаса “Гарадзішча”. За кароткі прамежак часу Аляксей Каралёў дасканала авалодаў прафесіямі камбайнера, трактарыста, шафёра, слесара і стаў механізатарам шырокага профілю. Сур’ёзная і грунтоўная падрыхтоўка сельскагаспадарчай тэхнікі забяспечвала скарочаныя тэрміны ўборачнай кампаніі, давала яму магчымасць выходзіць пераможцам у сацыялістычным спаборніцтве, быць лепшым камбайнерам саўгаса і раёна. Любоў да зямлі, беражлівыя адносіны да тэхнікі, павышэнне якасці працы, глыбокае разуменне адказнасці за даручаную справу дапамагалі Аляксею Сямёнавічу штогод дамагацца высокіх вытворчых паказчыкаў.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 23 чэрвеня 1966 г. за поспехі, дасягнутыя ў павелічэнні вытворчасці і нарыхтовак жыта, пшаніцы, грэчкі і іншых збожжавых і кармавых культур, Аляксею Сямёнавічу Каралёву было прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы з уручэннем ордэна Леніна і залатога медаля “Серп і Молат”.

З 1968 г. і да выхаду на заслужаны адпачынак А.С. Каралёў працаваў у саўгасе “Юбілейны” (цяпер – ААТ “Новае Юбілейнае”). Ён дасканала валодаў усімі відамі саўгаснай тэхнікі і з году ў год паказваў узор высокапрадукцыйнай працы, пры гэтым ахвотна дзяліўся сакрэтамі свайго майстэрства.

Аляксей Сямёнавіч прымаў актыўны ўдзел у грамадскім жыцці краіны: быў дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР (1959–1963), мясцовых Саветаў дэпутатаў працоўных. Узнагароджаны ордэнамі Леніна (1966), Айчыннай вайны ІІ-й ступені (1985), медалём “За адвагу” (1945), Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР.

Пераклад 2020 г. матэрыялаў інтэрнэт-праекта “Герои страны”.