Уладзімір Уладзіміравіч Заблоцкі нарадзіўся ў Мінску. У васьмігадовым узросце застаўся сіратой, выхоўваўся ў дзіцячым доме. Чатырнаццацігадовым падлеткам пачаў працаваць на Барысаўскім заводзе «Чырвоны металіст». Пасля заканчэння Мінскага чыгуначнага вучылішча ў 1948–1950 гг. працаваў у вагонным дэпо станцыі Мінск–Сартавальны. У 1963 г. стаў слесарам-інструментальшчыкам на вытворча-тэхнічным аб’яднанні «Інтэграл». За высокія працоўныя дасягненні ў час восьмай пяцігодкі ўзнагароджаны ордэнам Леніна.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 16 студзеня 1974 г. за выдатныя поспехі ў выкананні і перавыкананні планаў 1973 г. і прынятых сацыялістычных абавязацельстваў Уладзіміру Уладзіміравічу Заблоцкаму было прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы з уручэннем ордэна Леніна і залатога медаля «Серп і Молат».

Узнагароджаны двума ордэнамі Леніна (1971, 1974), медалямі.

Пераклад 2021 г. матэрыялаў інтэрнэт-праекта «Герои страны».