Фёдар Мікалаевіч Статкевіч нарадзіўся 23 сакавіка 1907 г. у сялянскай сям'і ў в. Старасек Бабруйскага павета Мінскай губерні (цяпер Любанскі раён Мінскай вобласці). У 1930 г. скончыў курсы механізатараў і пачаў працаваць трактарыстам у мясцовым саўгасе.

З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны Ф. М. Статкевіч прызваны ў армію. Ваяваў на Заходнім і 2-м Беларускім франтах. З'яўляўся трактарыстам у артылерыйскім разліку батарэі гарматнай артылерыі. У яго задачу ўваходзіла транспарціроўка 152-міліметровай гарматы, хуткая і дакладная яе ўстаноўка ў зыходную пазіцыю. Удзельнічаў у абароне Масквы, вызваленні Смаленска, Магілёўшчыны, Польшчы, вызначыўся ў наступальных баях пры штурме Кёнігсберга ў час Усходне-Прускай аперацыі.

Пасля звальнення з ваеннай службы Ф. М. Статкевіч вярнуўся ў родныя мясціны. Удзельнічаў у аднаўленні разбуранай гаспадаркі. Узначальваў рамонтныя майстэрні ў саўгасе, кіраваў механізаваным звяном (1945–1967). У 1949 г. яго звяно атрымала рэкордны ўраджай збожжавых – больш за 32 цэнтнеры з гектара. У 1950 г. Фёдар Мікалаевіч быў удастоены звання Героя Сацыялістычнай Працы з уручэннем ордэна Леніна і залатога медаля «Серп і молат». Узнагароджаны таксама ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга, медалямі «За адвагу», «За абарону Масквы», «За баявыя заслугі», «За ўзяцце Кёнігсберга», «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941–1945 гг.».

Памёр Ф. М. Статкевіч 9 студзеня 1981 г.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2026 г.