З сям’і настаўнікаў.

У 1920 г. разам з сям’ёй пераехаў на радзіму бацькі ў в. Сяргееўка. Паступіў у Мсціслаўскі педагагічны тэхнікум, у 1929 г. перавёўся ў Мінскі беларускі педагагічны тэхнікум, які скончыў у 1931 г. Працаваў у рэдакцыях рэспубліканскіх газет і часопісаў. Валодаў чэшскай, польскай, нямецкай мовамі. Супрацоўнік Беларускай кніжнай палаты (з лета 1929) пры Дзяржбібліятэцы БССР. Член літаратурнага аб’яднання “Маладняк”. Член БелАПП з 1930 г. Удзельнік Першага ўсесаюзнага з’езда польскіх пралетарскіх пісьменнікаў. Арыштаваны 16.03.1933 г. па справе “Беларускай народнай грамады”. Асуджаны на 3 гады высылкі, Арлова-Розаўскае аддзяленне, Сіблаг. У 1935 г. вызвалены. З 1936 г. жыў у г. Маскве, дзе працаваў настаўнікам рускай мовы і літаратуры СШ № 252. Паўторна арыштаваны 05.12.1936 г. Асуджаны ў кастрычніку 1937 г. на 8 гадоў пазбаўлення волі. У гады вайны жыў у Маскве, пісаў вершы, праходзіў ваенную спецпадрыхтоўку (1942–1943). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны з верасня 1944 г. Прызваны Маскоўскім ГВК. Радавы. Загінуў у баі.

Працы: друкаваўся з 1926 г. Кнігі вершаў “На ўсход сонца: першая кніга вершаў”, “Краіне”, “Абураныя” (1931–1932); стаяў ля вытокаў беларускай навукова-фантастычнай літаратуры (раман “Вызваленне сіл”, няскончаны, надрукаваны ў часопісе “Маладняк”. 1932. №№ 7–8), перакладаў на беларускую мову творы расійскай літаратуры ХХ ст. Пасля былі апублікаваны: “Выбранае” (Мінск, 1957), паэтычны зборнік “Змітрок Астапенка” (Мінск, 1968), зборнік “Пад шум дажджу: вершы, паэмы, лісты” (1991).

Мемарызацыя: прозвішча сярод іншых на дошцы памяці пісьменнікаў, загінулым у Вялікую Айчынную вайну, Саюз пісьменнікаў Беларусі, г. Мінск.