Мікалай Аляксандравіч Кедышка нарадзіўся 13 жніўня ў 1923 г.у Мінску ў шматдзетнай сям’і рабочага. Скончыў сем класаў сярэдняй школы, Мінскую школу фабрычна-завадскога навучання. Калі пачалася Вялікая Айчынная вайна, сям’я пасля няўдалай спробы выехаць у эвакуацыю, засталася ў Мінску. Мікалай уладкаваўся на хлебазавод, на тэрыторыі якога ажыццявіў некалькі дыверсій.

Восенню 1941 г.18-гадовы юнак арганізаваў з камсамольцамі і ўзначаліў падпольную групу «Андрюша», якая да 1943 г. вырасла ў буйную падпольную арганізацыю. Яе члены здзейснілі больш за 40 дыверсій, знішчалі акупантаў і калабарацыяністаў, дапамагалі збегчы савецкім ваеннапалонным з мясцовых канцлагераў.

Былі здзейсненыя буйныя дыверсіі на гарадской электрастанцыі (падарвана турбіна), на нафтабазе (знішчана 15 цыстэрнаў з бензінам, спалены гаспадарчы склад), чыгуначным вузле і іншых мінскіх прадпрыемствах. Акрамя сваёй падпольнай арганізацыі, якая налічвала каля 300 чалавек, Мікалай Кедышка арганізаваў яшчэ дзве групы. Ён трымаў падпольную друкарню і радыёпрыёмнікі, асабіста ўдзельнічаў у дыверсіях супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў, далучаў моладзь Мінска да актыўнай барацьбы з імі.

7 лістапада 1943 г. Мікалай Кедышка і некалькі падпольшчыкаў трапілі ў засаду на явачнай кватэры. Нягледзячы на няроўнасць сіл, яны ўступілі ў бой з гестапаўцамі. Мікалай быў цяжка паранены, але не здаўся, апошнюю кулю пакінуў сабе. Герою-падпольшчыку было ўсяго 20 гадоў.

У гонар Мікалая Кедышкі, які мужна змагаўся супраць нямецка-фашысцкіх акупантаў, у Мінску названы вуліца, Мінскі дзяржаўны прафесійна-тэхнічны каледж рамесніцтва і дызайну, сярэдняя школа № 85. Устаноўлены мемарыяльная дошка на доме № 10 па вул. Талбухіна, бюст Героя (скульптар К. Гелашвілі) на тэрыторыі школы № 85.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2024 г.