Юзюк (Язэп Аўгусцінавіч) Фарботка нарадзіўся ў в. Налібакі Мінскага павета Мінскай губерні (цяпер Стаўбцоўскі раён Мінскай вобласці). У 1905 г. паступіў у Мінскую гімназію. З 1914 г. вучыўся на фізіка-матэматычным факультэце Кіеўскага ўніверсітэта. Знаходзячыся на Украіне, не губляў сувязяў з радзімай: рэгулярна наведваў Мінск, перапісваўся і сустракаўся з вядомымі беларускімі культурна-грамадскімі дзеячамі Ядзвігіным Ш, А. Бурбісам, З. Верас, З. Бядуляй і інш.

У час Першай сусветнай вайны Ю. Фарботка пражываў у Тамбове, потым у Мінску, дзе актыўна ўключыўся ў работу культурна-патрыятычнага згуртавання «Беларуская хатка». У складзе акцёрскага калектыву выступаў на сцэне Беларускага савецкага тэатра (1919), з'яўляўся супрацоўнікам літаратурна-выдавецкага аддзела Народнага камісарыята асветы Літоўска-Беларускай ССР. У 1920 г. паступіў на матэматычна-прыродазнаўчы факультэт Віленскага ўніверсітэта. Вучобу сумяшчаў з працай у земскай і ваяводскай управах. Пасля заканчэння Віленскага ўніверсітэта (1924) выкладаў энтамалогію на кафедры заалогіі. У 1932 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю. З 1935 г. з’яўляўся кіраўніком аддзела сельскагаспадарчых прылад у Аддзяленні сельскай гаспадаркі і сельскагаспадарчых рэформ, займаўся навуковай і літаратурнай дзейнасцю.

Першы верш Ю. Фарботкі «Зраўнаваў...» быў надрукаваны ў газеце «Наша ніва» ў 1912 г. У наступных творах «Цёмная ноч», «Санет», «Зноў вясна...» асудзіў антынародны характар Першай сусветнай вайны. Творчасць Ю. Фарботкі прасякнута болем за цяжкі лёс роднай краіны, верай у лепшую будучыню беларускага народа. Гэта адлюстравана ў вершах «Роднаму краю», «Малітва». Вялікі ўплыў на літаратурную творчасць Ю. Фарботкі аказаў М. Багдановіч, з якім, па некаторых звестках, ён быў асабіста знаёмы. На заўчасную смерць свайго літаратурнага куміра адгукнуўся вершам-санетам «Памяці Максіма Багдановіча» (1918). Юзюк Фарботка з'яўляўся аўтарам санетаў, трыялетаў, нарысаў, літаратурна-крытычных артыкулаў. У літаратурна-гістарычным нарысе «Беларусь у песнях» (1920) прааналізаваў гісторыю беларускай паэзіі ХІХ– пачатку ХХ ст. на фоне нацыянальна-вызваленчай барацьбы народа. Пераклаў на беларускую мову ўрывак з паэмы А. Міцкевіча «Пан Тадэвуш», вершы У. Бенядзіктава і інш.

Юзюк Фарботка захапляўся мастацкай фатаграфіяй, з'яўляўся адным з заснавальнікаў Віленскага таварыства аматараў фатаграфіі і Лодзінскага фатаграфічнага таварыства, удзельнічаў у шматлікіх міжнародных фатаграфічных выставах і конкурсах.

У 1945 г. быў арыштаваны і высланы ў лагер (у лістападзе таго ж года вызвалены). Вярнуўся ў Лодзь, дзе пражывала яго сям'я, працаваў адміністрацыйна-фінансавым дырэктарам Цэнтральнага бюро архітэктурных і будаўнічых праектаў. Юзюк Фарботка памёр 8 чэрвеня 1956 г. і быў пахаваны на старых Лодзінскіх могілках. У гонар знакамітага земляка ў в. Налібакі Стаўбцоўскага раёна пастаўлены мемарыяльны знак-камень.

Матэрыял падрыхтаваны Мінскай абласной бібліятэкай імя А.С. Пушкіна ў 2013 г.