Будучы даследчык геалогіі і мінералогіі Марцін Антоні Паўловіч нарадзіўся ў Лагішыне на Піншчыне ў сям’і кавалерыйскага паручніка. Пачатковую адукацыю атрымаў дома. Потым вучыўся ў піярскіх школах у Любешаве і Дамбровіцах, скончыў Віленскую гімназію. Вышэйшую адукацыю і ступень кандыдата філасофіі атрымаў у Віленскім універсітэце, дзе вывучаў польскую і лацінскую літаратуру, гісторыю, матэматыку, фізіку і прыродазнаўчыя навукі (1808).

Пасля заканчэння вучобы малады чалавек працаваў настаўнікам у Віленскай гімназіі, потым настаўнічаў у Віцебску. Пасля абвяшчэння Каралеўства Польскага толькі што створаны Варшаўскі ўніверсітэт накіраваў М. Паўловіча ў Парыж (Францыя) і Фрыбург (Швейцарыя) для спецыялізацыі ў фізічных навуках, а менавіта для грунтоўнага вывучэння мінералогіі, геалогіі і металургіі (1817). Пасля вяртання ў Варшаву ў 1821 г. малады вучоны ўладкаваўся на працу настаўнікам батанікі і мінералогіі ў Варшаўскі ліцэй. Адначасова займаўся прывядзеннем у парадак мінералагічнага кабінета ўніверсітэта, якім потым загадваў да канца сваіх дзён. З дублетаў мінералаў яму ўдалося скласці дванаццаць калекцый, прызначаных для сярэдніх школ Каралеўства. У 1822 г. апублікаваў працу “Трактат аб уласцівасцях і зачатках базальтаў”, якая стала падставай для атрымання ступені доктара навук.

У 1824–1825 гг. М. Паўловіч здзейсніў замежнае падарожжа, падчас якога збіраў узоры скал, акамянеласцяў і мінералаў для кабінета мінералогіі. Вынікі падарожжа надрукаваў у часопісе “Варшаўскі дзённік” (1825). У 1829 г. быў рэдактарам часопіса “Веснік фізічных, матэматычных і статыстычных ведаў”. У апошні год жыцця працаваў прафесарам мінералогіі ў Варшаўскім універсітэце.

Памёр вучоны 24 ліпеня 1830 г. у Варшаве.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2012 г.