Сямён Іосіфавіч Аляксандраў нарадзіўся ў в. Засарыхіна Гарадзецкага раёна Ніжагародскай вобласці (Расія). У 1952 г. скончыў Горкаўскае тэатральнае вучылішча. Працаваў у тэатрах Уладзіміра, Вялікіх Лук, Барнаула.

З 1959 г. артыст звязаў свой лёс з Гродзенскім абласным драматычным тэатрам. Сямён Аляксандраў выконваў як драматычныя, так і характарныя ролі. Лепшыя яго работы вызначаліся псіхалагічнай дакладнасцю і мастацкай завершанасцю. Найбольш блізкія творчай індывідуальнасці С. Аляксандрава персанажы з акрэсленай жыццёвай пазіцыяй: Бераст («Платон Крэчат» А. Карнейчука), Ягор Васільцоў («Маё сэрца з табою» Ю. Чапурына), Аляксей Таранаў («Салдаты» В. Шаўрына), Кавалёў («Самы апошні дзень» паводле Б. Васільева). Акцёр знаходзіў і падкрэсліваў у ролі адметную пластычную ці моўную дэталь, рысы характару, што надавала непаўторнасць і каларытнасць створанаму вобразу. Сярод іх: Старшыня калгаса («Слон» А. Капкова), Сенатар («Францыск Скарына» А. Петрашкевіча), Першы міністр («Голы кароль» Я. Шварца). Усе гэтыя персанажы прывабліваюць сваёй мастацкай завершанасцю, канцэнтраванасцю характарыстыкі.

У 1963 г. у тэатры была пастаўлена гісторыка-рэвалюцыйная п'еса «Порт-Артур» паводле А. Сцяпанава. Вызначальныя якасці пастаноўкі – маштабнасць і драматызм падзей, рэалістычная грунтоўнасць дзейных асоб. Сямён Аляксандраў стварыў у спектаклі каларытны вобраз радавога Сафрона Радзівонава. У гэтым каржакаватым салдаце адчувалася вялікая мужыцкая сіла, розум. Акцёр здолеў красамоўна перадаць спрадвечную любоў да зямлі, да працы. Цікава быў пастаўлены спектакль «Палата» С. Алёшына (1963). Выканаўцы галоўных роляў з вялікай адказнасцю паставіліся да тых складаных задач, што стаялі перад імі. Яны раскрылі духоўны свет сваіх герояў, іх сутнасць. Сямён Аляксандраў пераканаўча сыграў ролю адмоўнага персанажу Прозарава, паказаўшы яго духоўную пустату, адсутнасць грамадзянскай пазіцыі, нікчэмнасць. Адметнай акцёрскай работай С. Аляксандрава з'явілася роля пракурора Размысловіча ў спектаклі «Трывога» А. Петрашкевіча, пастаўленым на сцэне тэатра ў 1975 г. У рэчышчы героіка-патрыятычнай тэмы прагучаў спектакль «Даруй мне» В. Астаф'ева (1980). Ён – аб чалавеку, які выстаяў у Вялікай Айчыннай вайне, здабыў свабоду і мір. Сямён Аляксандраў стварыў у спектаклі яркі вобраз салдата Папівады.

З іншых роляў артыста гледачам запомніліся Прытыкін, Ніл («Варвары», «Мяшчане» М. Горкага), Салёны («Тры сястры» А. Чэхава), Трыстан («Сабака на сене» Лопэ дэ Вэгі), Аляксей («У добры час!» В. Розава), Моцкін («Выбачайце, калі ласка!» А. Макаёнка).

Матэрыял падрыхтаваны ў 2011 г.