Неўмывакін Сяргей Барысавіч нарадзіўся ў с. Белаводскае Чуйскай вобласці (Кыргыстан). У 1961 г. скончыў Ленінградскі інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І.Я. Рэпіна. У 1961–1967 гг. працаваў у праектным інстытуце «Таджыкдзірпабуд» у Душанбэ. Прымаў удзел у археалагічных экспедыцыях Інстытута гісторыі Акадэміі навук Таджыкскай ССР. З 1967 па 1990 г. працаваў у майстэрні інстытута «Белдзіпрагандаль» (Мінск), з 1990 па 1995 г. быў кіраўніком творчай майстэрні пры Саюзе архітэктараў Беларусі.

Сяргей Барысавіч унёс значны ўклад у фарміраванне архітэктурнага і культурнага аблічча Беларусі. Архітэктарам распрацаваны генеральны план і добраўпарадкаванне тэрыторыі каля Кургана Славы (1969), спартыўны комплекс «Раўбічы» (1973), гандлёвы цэнтр па вуліцы Маскоўскай у Брэсце (1978), генеральны план развіцця і клуб-сталовая санаторыя «Беларусь» у Місхоры (Крым, 1984), клуб аб’яднання «Мінскбуд» (1983), гандлёвыя цэнтры мінскіх мікрараёнаў Паўднёвы Захад-1 (1983, у суаўтарстве) і Паўднёвы Захад-2 (1981, у суаўтарстве), праект рэканструкцыі будынкаў ГУМа (1984, у суаўтарстве) і ЦУМа (1990, у суаўтарстве), праект Палаца культуры Міністэрства гандлю Рэспублікі Беларусь (1989), праект фізкультурна-аздараўленчага комплекса калгаса «Савецкая Беларусь» Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці (1990), серыя жылых жалезабетонных дамоў-катэджаў у сістэме 3D, шэраг праектаў па пабудове дамоў жылога і грамадскага прызначэння і інш.

Сяргей Барысавіч – член саюза архітэктараў з 1962 г. За творчыя дасягненні ў развіцці савецкай архітэктуры узнагароджаны некалькімі дыпломамі Саюза архітэктараў СССР (з 1961 па 1991 г.), дыпломам I ступені ВДНГ БССР за праект гандлёвага цэнтра ў Брэсце. У 1991 г. атрымаў званне «Заслужаны архітэктар Беларусі».

Матэрыял падрыхтаваны ў 2020 г.