Леў Міхайлавіч Шнеерсон нарадзіўся ў Чэлябінску (Расія). Сярэднюю адукацыю атрымаў у 1-й савецкай працоўнай школе Ленінграда. З 1929 па 1930 г. працаваў у ёй загадчыкам вучэбнага кабінета. З 1930 па 1934 г. быў дэпутатам райсавета Смольнінскага раёна Ланінграда. У 1934 г. скончыў гістарычны факультэт Ленінградскага інстытута гісторыі, філасофіі, літаратуры і лінгвістыкі. З 1934 па 1937 г. вучыўся ў аспірантуры Ленінградскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Пасля яе заканчэння быў выбраны загадчыкам кафедры новай і навейшай гісторыі гістарычнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (БДУ). У 1938 г. стаў прарэктарам па навуковай рабоце.

У 1941–1943 гг. працаваў намеснікам дырэктара па вучэбнай рабоце Ніжнетагільскага настаўніцкага інстытута. У 1943 г. зноў быў прызначаны на пасаду загадчыка кафедры новай і навейшай гісторыі БДУ, якой кіраваў да 1988 г. Дзякуючы вучонаму кафедра набыла вядомасць не толькі ў СССР, але і за мяжой, былі наладжаны міжнародныя навуковыя сувязі.

У 1946 г. Л.М. Шнеерсон абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Франко-прусская война 1870–1871 гг. и общественное мнение в России», якая стала першай дысертацыяй па новай гісторыі ў беларускай гістарычнай навуцы. У 1963 г. абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Австро-прусская война 1866 г. и дипломатия великих европейских держав (из истории “германского вопроса”)». У 1965 г. яму прысвоена вучонае званне прафесара. У 1988 г. Л.М. Шнеерсон перайшоў на пасаду прафесара кафедры новай і навейшай гісторыі. У гэтым жа годзе пад кіраўніцтвам вучонага на базе Акадэміі навук БССР быў створаны Праблемны савет па ўсеагульнай гісторыі.

Шнеерсон Л.М. даследаваў навейшую гісторыю ЗША, Вялікабрытаніі, Турцыі, Ірана, германістыку, міжнародныя адносіны ў другой палове ХІХ – пачатку ХХ ст. Ён з’яўляецца аўтарам прац «Австро-прусская война 1866 г. и дипломатия великих европейских держав (из истории “германского вопроса”)» (1962), «В преддверии франко-прусской войны» (1969), «Франко-прусская война и Россия. Из истории русско-прусских и русско-французских отношений в 1867–1871 гг.» (1976), «На перепутье европейской политики: австро-русско-германские отношения (1871–1875 гг.)» (1984) і інш.

За навуковую і педагагічную дзейнасць Л.М. Шнеерсон узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны», медалямі, Ганаровымі граматамі Вярхоўнага Савета БССР, граматамі Міністэрства вышэйшай адукацыі СССР і БССР. У 1980 г. яму прысвоена званне «Заслужаны дзеяч навукі БССР».

Матэрыял падрыхтаваны ў 2020 г.