Творчасць расійскага архітэктара Генадзя Пятровіча Баданава займае адметнае месца ў гісторыі беларускай архітэктуры. Яго імя ўваходзіць у шэраг выдатных расійскіх і беларускіх дойлідаў, якія сумеснымі намаганнямі стваралі і ажыццяўлялі грандыёзны план пасляваеннага аднаўлення сталіцы Беларусі.

Нарадзіўся Г.П. Баданаў у с. Табанаеўка Горкаўскай (цяпер Ніжагародскай) вобласці Расіі. У 1940 г. скончыў Маскоўскі архітэктурны інстытут, у 1947 г. быў прыняты ў Саюз архітэктараў СССР. У 1946–1950 гг. Г.П. Баданаў працаваў у інстытуце “Белдзяржпраект”. Асноўныя работы архітэктара ў Мінску: праект забудовы 1-й чаргі Ленінскага праспекта (цяпер праспект Незалежнасці; 1945–1954, у суаўтарстве), Цэнтральнай плошчы (цяпер Кастрычніцкая плошча; 1948, у суаўтарстве), праекты 106-, 108-, 124-кватэрных дамоў (1948–1954), моста цераз раку Свіслач на Ленінскім праспекце (1952, у суаўтарстве), гасцініцы “Мінск” (1957).

У 1968 г. за аб’ёмна-прасторавае вырашэнне, своеасаблівае і адметнае арітэктурна-мастацкае аблічча галоўнай магістралі г. Мінска творчаму калектыву архітэктараў, у склад якога ўваходзіў Генадзь Пятровіч Баданаў, была прысуджана Дзяржаўная прэмія БССР.

Сярод іншых работ архітэктара праект дэталёвай планіроўкі забудовы эксперыментальнага жылога раёна Тропарава ў Маскве (1957–1960), праект дэталёвай планіроўкі забудовы цэнтральнай часткі Улан-Батара (Рэспубліка Манголія, 1957–1961).

Матэрыял падрыхтаваны ў 2011 г.