Леанід Мартынюк адносіцца да ліку асоб, талент і праца якіх прынеслі славу беларускаму кіно ХХ ст.

Нарадзіўся ён у Гомелі ў сям’і вайскоўца. Школьныя і юнацкія гады будучага рэжысёра прайшлі ў пасляваенным Мінску. У 1955 г. скончыў аддзяленне журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, працаваў у газеце “Фізкультурнік Беларусі”, затым у літаратурнай рэдакцыі Беларускага тэлебачання.

У 1964–1966 гг. Л.У. Мартынюк навучаўся на Вышэйшых курсах сцэнарыстаў і рэжысёраў у Маскве. Дыпломнай работай і творчым поспехам маладога рэжысёра стала кароткаметражная стужка “Пастка” паводле аповесці Васіля Быкава. Леанід Мартынюк быў першым з кінематаграфістаў, хто экранізаваў твор знакамітага пісьменніка.

Пачынаючы з 1966 г. і на працягу амаль трыццаці гадоў Л.У. Мартынюк працаваў на кінастудыі “Беларусьфільм”. Здымаў дакументальнае кіно (“Ліст сябру”, “Дзень чалавека”, “Імкненне” (усе 1966–1970)), мастацкія кіна- і тэлефільмы (“Сямейныя абставіны” (1977), “Жалезныя гульні” (1979), “Навучыся танцаваць” (1985)). З’яўляюцца выдатнымі кінаработы Леаніда Уладзіміравіча для дзіцяй і юнацкай аўдыторый. Яго першая стужка для дзяцей “Пяцёрка адважных” (1970) мела вялікі поспех і не сыходзіла з кінаэкранаў СССР цэлае дзесяцігоддзе. Мільёны ўдзячных гледачоў збіралі ў кінатэатрах і каля тэлевізараў карціны рэжысёра “Вялікі трамплін” (1973), “Неадкрытыя астравы” (1974), “Ветразі майго дзяцінства” (1981), “Белае возера” (1992).

Многія фільмы Л.У. Мартынюка адзначаны ўзнагародамі і прызамі фестываляў і конкурсаў, стужка “Ветразі майго дзяцінства” атрымала дыплом Міжнароднага кінафестывалю ў г. Готвальдаў у Чэхіі (1981).

Матэрыял падрыхтаваны ў 2021 г.