Іван Рыгоравіч Цішчанка нарадзіўся ў в. Улукі Слаўгарадскага раёна Магілёўскай вобласці ў сялянскай сям’і. У 1938 г. скончыў хімічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Пасля атрымання дыплома працаваў асістэнтам кафедры арганічнай хіміі. Удзельнічаў у Вялікай Айчыннай вайне. З 1946 г. працягваў працу ва ўніверсітэце. У 1953 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «α-окиси винилаллилкетонов и их превращения». З 1953 па 1965 г. быў дэканам хімічнага факультэта, адначасова з 1963 г. – загадчыкам кафедры арганічнай хіміі. У 1967 г. атрымаў ступень доктара навук за дысертацыю «Исследование эпоксидных и гидропероксидных соединений α, β – непредельных кетонов алифатического ряда».

Іван Рыгоравіч праводзіў даследаванні ў галіне арганічнага сінтэзу і рэакцыйнай здольнасці арганічных рэчываў. Распрацаваў новыя метады сінтэзу поліфункцыянальных цяжкадаступных арганічных злучэнняў,выявіў шэраг заканамернасцей рэакцыйнай здольнасці замешчаных ненасычаных злучэнняў у адносінах да малекулярнага кіслароду, пераксіду вадароду і іншых акісляльнікаў. Сінтэзаваў ацыклічныя, карба- і гетэрацыклічныя злучэнні з некалькімі функцыянальнымі групамі, некаторыя з іх біялагічна актыўныя. Ён аўтар больш за 130 навуковых прац, сярод якіх «Гетерогенные реакции и реакционная способность» (1964, у суаўтарстве), «Органическая химия в Белгосуниверситете» (1971). Вучоны з’яўляўся галоўным рэдактарам часопіса «Вестник Белорусского государственного университета имени В. И. Ленина. Серия 2. Химия. Биология. Геология. География». Вёў актыўную грамадскую дзейнасць, быў старшынёй спецыялізаванага савета па абароне дысертацый, старшынёй каардынацыйнага савета па арганічнай хіміі і хіміі высокамалекулярных злучэнняў пры Беларускім дзяржаўным універсітэце.

Вучоны ўзнагароджаны ордэнамі Чырвонай Зоркі (1945), Працоўнага Чырвонага Сцяга (1971), Айчыннай вайны II ступені (1985), медалямі. У 1982 г. яму прысвоена званне заслужанага дзеяча навукі БССР.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2022 г.