Беларускі вучоны ў галіне псіхіятрыі Тамара Цімафееўна Сарокіна нарадзілася ў в. Улукаўе Гомельскага раёна ў сям'і рабочага гарбарні. Пасля школы паступіла ў 1945 г. у Мінскі медыцынскі інстытут, які закончыла з адзнакай у 1950 г. У 1950–1953 гг. вучылася ў ардынатуры пры кафедры псіхіятрыі Мінскага медыцынскага інстытута, у 1954–1957 гг. у аспірантуры пры гэтай жа кафедры. У 1959 г. абараніла кандыдацкую дысертацыю па тэме «К патофизиологии кататонического ступора». Была прысуджана вучоная ступень кандыдата медыцынскіх навук. Да 1971 г. была асістэнтам кафедры, а з 1971 па 1973 г. дацэнтам кафедры. У 1973 г. узначаліла кафедру псіхіятрыі, якой кіравала да 1989 г., адначасова з'яўлялася галоўным судовым псіхіятрам Міністэрства аховы здароўя Беларусі (1973–1989). Як загадчык зрабіла многа для кафедры псіхіятрыі. Па ініцыятыве Т.Ц. Сарокінай яна была перабазіравана на новую вучэбную базу – у Рэспубліканскую псіхіятрычную бальніцу. Былі ўведзены ў навучальны працэс новыя метады і формы абучэння студэнтаў. Дзякуючы намаганням Т.Ц. Сарокінай на педыятрычным факультэце пачалі выкладаць дзіцячую псіхіятрыю, а таксама элементы медыцынскай псіхалогіі. У 1977 г. Т.Ц. Сарокіна абараніла доктарскую дысертацыю на тэму «Клинические и генетика-биохимические исследования шизофрении», і ёй была прысуджана вучоная ступень доктара медыцынскіх навук. У 1978 г. зацверджана ў вучоным званні прафесара і займала гэту пасаду да 2002 г.

Навуковай працай Т.Ц. Сарокіна пачала займацца ў студэнцкія гады. У час вучобы інтарэс праявіўся да псіхіятрыі, які перарос у прызванне і стаў сэнсам усёй дзейнасці. Шырокія клініка-эксперыментальныя даследаванні Т.Ц. Сарокіна прысвяціла праблеме шызафрэніі, палігеннай спадчыннай схільнасці да яе, расстройству псіхікі ў жанчын у перыяд цяжарнасці. Вынікі навуковых прац паслужылі асновай для фарміравання новага напрамку ў вывучэнні спадчыннай схільнасці да асноўных псіхічных захворванняў. Вучоны першай у айчыннай псіхіятрыі абгрунтавала палажэнне аб сувязі прыроды шызафрэніі са спадчынным біяхімічным полімарфізмам. Над дадзенай праблемай працавала ў далейшым. Ёй належаць такія грунтоўныя артыкулы, як «Генетические аспекты алкоголизма» (1987), «Современная генетика и транскультуральная психиатрия (еще один подход в оценке наследственности при психических заболеваниях)» (1990) і інш. Значнае месца ў навуковай дзейнасці заняло вывучэнне схаванай дэпрэсіі – дыферэнцыяльнай дыягностыкі, клінікі, лячэння («Диагностика и лечение маскированной депрессии» (1992), «Скрытая депрессия в практике врачей» (разам з У. Ф. Дзесятнікавым, 1981) і інш.). Упершыню вучоны ўжыла і ўкараніла ў клінічную псіхіятрычную практыку гемадзез. Яна з'яўляецца аўтарам больш за 160 навуковых прац, у тым ліку 4 навучальных дапаможнікаў для студэнтаў («Практическое пособие по медицинской психологии» (1994), «Практическое пособие по психиатрии» (1991), «Учебно-методическое пособие для студентов по изучению частной психиатрии» (1988), «Учебно-методическое пособие для студентов по изучению общей психопатологии» (1987; усе ў суаўтарстве), шэрага навукова-папулярных брашур па актуальных праблемах псіхіятрыі («Наркомания и токсикомания» (1987), «Алкоголизм – социально-медицинская проблема» (1985) і інш.). У 2002 г. быў выдадзены практычны дапаможнік «Роды и психика». Таксама была навуковым рэдактарам зборнікаў навуковых прац, у тым ліку па праблемах генетыкі («Интеллектуальные нарушения у детей» (1986), «Наследственное предрасположение к психическим заболеваниям» (1981) і інш.).

Як навуковец Т.Ц. Сарокіна ўдзельнічала ў падрыхтоўцы шэрага рэспубліканскіх з'ездаў і правядзенні навуковых канферэнцый. Прымала ўдзел у рабоце міжнародных навуковых з'ездаў і канферэнцый. З'яўлялася членам праўленняў навуковых таварыстваў неўрапатолагаў і псіхіятраў СССР, БССР (РБ), Беларускага таварыства генетыкаў і селекцыянераў, атэстацыйнай камісіі па псіхіятрыі, псіхіятрычнага савета Міністэрства аховы здароўя Беларусі, дэпутатам Фрунзенскага раённага Савета Мінска. Узнагароджана значком «Выдатнік аховы здароўя», медалём, ганаровымі граматамі.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2018 г.