У 1778 г. Сямён Гаўрылавіч Зорыч на асабістыя сродкі заснаваў шляхетнае вучылішча – першы ў Расійскай Імперыі прыватны кадэцкі корпус, і да канца жыцця з’яўляўся яго кіраўніком. Прызначана яно было для дзяцей збяднелай шляхты, незалежна ад нацыянальнасці і веравызнання. Прымаліся туды хлопчыкі з васьмі гадоў, якія на працягу наступных васьмі гадоў вывучалі як агульнаадукацыйныя прадметы – Закон Божы, матэматыку, мовы, гісторыю, геаграфію, маляванне, так і спецыяльныя ваенныя дысцыпліны – артылерыю, тактыку, ваенную і грамадзянскую архітэктуру, фехтаванне і інш. У вучылішчы мелася вялікая бібліятэка, якую С.Г. Зорыч спецыяльна набыў для ўстановы ў 1781 г. Існавалі таксама музей з заалагічнай калекцыяй, мадэлямі машын, глобусамі, картамі, фізічнымі і іншымі прыборамі і карцінная галерэя з вялікай колькасцю копій і арыгінальных твораў вядомых мастакоў, значным зборам гравюр, карцін і статуй Дрэздэнскай галерэі і інш. Вучылішча спачатку размяшчалася ў невялікім флігелі, а з 1793 г. у спецыяльна пабудаваным для яго каменным будынку. Пры ім дзейнічаў шпіталь, меўся вялікі адкрыты манеж для верхавой язды, была свая музычная каманда, аркестр і тэатр. Паводле хадайніцтва фундатара выхаванцы вучылішча ўводзіліся ў ранг афіцэраў (з 1785 г.) і ўладкоўваліся на ваенную ці цывільную службу. Пасля смерці С.Г. Зорыча навучальная ўстанова была перайменавана ў Шклоўскі кадэцкі корпус і перададзена ў ведамства беларускага губернатара П.І. Севярына. У далейшым кадэцкі корпус быў пераведзены ў Гродна, потым у Маскву, дзе пад іншай назвай праіснаваў да 1918 г.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2018 г.