Яўгенія Яўстаф’еўна Сяркова нарадзілася ў сяле Усць-Ламенскае Ішымскага павета Табольскай губерні (цяпер Цюменская вобласць, Расія) у сялянскай сям’і. У 1916 г. скончыла Ялутараўскую прагімназію. У 1919 г. паступіла на вячэрняе аддзяленне медыцынскага факультэта Сярэдне-Азіяцкага дзяржаўнага ўніверсітэта. Адначасова працавала лабаранткай, памочнікам празектара кафедры нармальнай анатоміі. У 1924 г. скончыла медыцынскі факультэт 2-га Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта і была мабілізавана на барацьбу з чумой у якасці заўрад-урача. На працягу 10 гадоў узначальвала аддзелы аховы здароўя Туркменскай ССР, працавала ў апараце Наркама аховы здароўя РСФСР. Была загадчыцай Благавешчанскага гарадскога аддзела аховы здароўя, Амурскага абласнога аддзела аховы здароўя. У 1934‒1941 гг. кіравала супрацьэпідэмічным упраўленнем Наркама аховы здароўя БССР. У час Вялікай Айчыннай вайны была галоўным эпідэміёлагам армій Заходняга і Цэнтральнага франтоў (1941‒1944), начальнікам 3-га аддзела санітарнага ўпраўлення 1-га Беларускага фронту (1944‒1945). У 1945‒1950 гг. працавала ў Савецкай ваеннай адміністрацыі ў Германіі, займалася арганізацыяй грамадзянскай сістэмы аховы здароўя. У 1950 г. вярнулася ў Беларусь, у 1950‒1952 гг. працавала галоўным урачом Рэспубліканскай бальніцы 4-га галоўнага ўпраўлення Міністэрства аховы здароўя БССР. Была галоўным урачом санаторыя «Беларусь» у Юрмале. У 1952‒1957 гг. з’яўлялася начальнікам аддзела аховы здароўя выканкама Мінскага гарадскога Савета народных дэпутатаў, у 1957‒1965 гг. ‒ кіраўніком пастаяннай камісіі аховы здароўя і сацыяльнага забеспячэння.

У 1956 г. Яўгенія Яўстаф’еўна ўдастоена ганаровага звання заслужанага ўрача БССР. Яна ўзгагароджана ордэнамі Айчыннай вайны I (1944, 1945) і II (1943, 1985) ступеней, Чырвонай Зоркі (1942, 1948), медалямі.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2024 г.