Пётр Васільевіч Зыль нарадзіўся ў вёсцы Чарнава Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці ў сям’і селяніна. У 1941 г. скончыў сярэднюю школу ў Чэрвені.

У час Вялікай Айчыннай вайны знаходзіўся на акупіраванай тэрыторыі. Удзельнічаў у партызанскім руху, з’яўляўся сувязным, а з 1943 г. – байцом партызанскага атрада «Сцяг» брыгады «Разгром» Мінскага партызанскага злучэння.

У чэрвені 1944 г. быў прызваны ў Чырвоную Армію. Служыў стралком-аўтаматчыкам матарызаванага батальёна ў складзе танкавай брыгады. У верасні 1944 г. пасля цяжкага ранення быў дэмабілізаваны. Некаторы час працаваў настаўнікам школы ў Новасібірскай вобласці, затым вярнуўся ў Беларусь. Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут і з 1950 г. працаваў майстарам, начальнікам механічнага цэха, галоўным тэхнолагам на заводзе «Чырвоны Кастрычнік» у горадзе Барань Віцебскай вобласці.

У 1963 г. П.В. Зыль скончыў Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КПСС і быў абраны сакратаром парткама Мінскага механічнага завода імя С.І. Вавілава. У кастрычніку 1966 г. узначаліў Мінскі завод «Калібр», які займаўся вытворчасцю радыёвымяральнай апаратуры і аўтаматызаваных вымяральных сістэм. З 1974 г. на працягу амаль дваццаці гадоў кіраваў адным з буйнейшых прадпрыемстваў абаронна-прамысловага комплексу СССР – Беларускім оптыка-механічным аб’яднаннем на чале з Мінскім механічным заводам імя Вавілава.

За вялікія заслугі ў развіцці вытворчасці новай тэхнікі і ў сувязі з шасцідзесяцігоддзем з дня нараджэння Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 22 сакавіка 1984 г. Пятру Васільевічу Зылю было прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы з уручэннем ордэна Леніна і залатога медаля «Серп і Молат».

Са студзеня 1993 г. П.В. Зыль працаваў намеснікам начальніка аддзела знешніх эканамічных сувязяў ААТ «Беларускае оптыка-механічнае аб’яднанне» – Мінскі механічны завод імя Вавілава, затым вядучым спецыялістам ААТ «Приорбанк».

Узнагароджаны ордэнамі Леніна, Кастрычніцкай Рэвалюцыі, Айчыннай вайны ІІ-й ступені, Працоўнага Чырвонага Сцяга, «Знак Пашаны», медалямі. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1980, 1988), заслужаны машынабудаўнік Беларусі (1982).

Пераклад 2021 г. матэрыялаў інтэрнэт-праекта «Герои страны».