Нарадзіўся Васіль Антонавіч Шашалевіч у в. Мхінічы Чэрыкаўскага павета Магілёўскай губерні (зараз Краснапольскі раён Магілёўскай вобласці) у сям'і валаснога пісара. Вучыўся ў духоўным вучылішчы, Магілёўскай духоўнай семінарыі (1910–1914), Яраслаўскім юрыдычным ліцэі (1915–1916). З-за недахопу матэрыяльных сродкаў ліцэй не скончыў. З 1917 г. настаўнічаў на Краснапольшчыне, у Мінску. Разам з братам, пісьменнікам А. Мрыем, і сёстрамі ён стварыў народны тэатр, хор і аркестр народных інструментаў, у школе арганізаваў вучнёўскую самадзейнасць і літаратурны гурток. Васіль Шашалевіч пісаў для тэатра аднаактовыя п'есы, іграў на віяланчэлі і скрыпцы. Яны ж збіралі фальклор, апрацоўвалі народныя песні, чыталі лекцыі на палітычныя і навукова-папулярныя тэмы, наладжвалі дыспуты. У другой палове 1920-х гг. В. Шашалевіч працаваў сцэнарыстам на кінафабрыцы ў Ленінградзе. Пазней жыў у Мінску, займаўся творчай працай. У 1930 – 1931 гг. быў рэпрэсіраваны, у 1937 г. зноў арыштаваны і асуджаны на 10 гадоў зняволення ў Сібіры. У лагеры трагічна загінуў на лесапавале. Рэабілітаваны пасмяротна Прэзідыумам Вярхоўнага суда БССР у 1955 г.

Яшчэ ў дзяцінстве ён пачаў пісаць паэтычныя творы. Першы верш «Сож» быў надрукаваны ў 1927 г. На прафесійнай сцэне яго дэбютам у драматургіі стала п'еса «Апраметная» (другая яе назва «Зруйнаваная цемра», тэкст драмы не друкаваўся і не збярогся), якая была пастаўлена ў 1925 г. Беларускай драматычнай студыяй у Маскве, у 1926 і 1927 гг. БДТ-2 у Віцебску. У аснову гэтай казкі-феерыі пакладзены фальклорны сюжэт. П'еса мела сімволіка-алегарычны змест і карысталася папулярнасцю ў гледачоў. Ім таксама былі напісаны п'есы «Змрок» (пастаўлена ў БДТ-1 у Мінску ў 1927 г.), «Воўчыя ночы» (надрукавана ў 1928–1929 гг.), «Рой» (надрукавана ў 1931 г.). Прысвечаныя жыццю вёскі ў першыя гады савецкай улады, творы адлюстроўвалі супярэчлівыя, часта трагічныя калізіі, звязаныя з пераменай ладу жыцця, змяненнем сацыяльна-эканамічных і палітычных узаемаадносін. Антыфашысцкая драма «Сімфонія гневу» (пастаўлена ў БДТ-1 у 1935 г.) расказвае пра лёс творчай інтэлігенцыі. Рукапіс твора быў знойдзены ў Маскве і апублікаваны ў часопісе «Тэатральная Беларусь» (1992, № 4). Васіль Шашалевіч таксама пераклаў на беларускую мову асобныя творы А. Чэхава, І. Тургенева.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2017 г.