Іван Раманавіч Пастарнацкі нарадзіўся ў Мінскай губерні ў сям’i святара. Пачатковую адукацыю атрымаў у Кіеўскай гімназіі, потым скончыў Мінскую духоўную семінарыю. У далейшым вывучаў псіхіятрыю ў Санкт-Пецярбургскай імператарскай медыка-хірургічнай акадэміі, дзе дзейнічала кафедра нервовых і псіхічных захворванняў пад кіраўніцтвам вядомага прафесара І.М. Балінскага. Пасля заканчэння навучання са званнем лекара (1872) І.Р. Пастарнацкі служыў у Новагеоргіеўскім і Уяздоўскім шпіталях (зараз Польшча). У гэты перыяд у друку з’явіліся яго першыя публікацыі: “О пользе плавания” (1872), “Статистическое исследование самоубийств в Петербурге за 1870, 1871 и 1872 годы” (1873), “О влиянии алкоголя на организм человека” (1874) і інш. У 1876 г. у Варшаўскім універсітэце І.Р. Пастарнацкі абараніў доктарскую дысертацыю на тэму “К вопросу о психомоторных центрах головного мозга”. У працы ён прааналізаваў новыя даследаванні па лакалізацыі мозга i выказаў уласныя назіранні адносна яго рухальных цэнтраў. У 1880 г. малады вучоны быў накіраваны на стажыроўку за мяжу.

У 1882 г. І.Р. Пастарнацкі быў абраны прыватдацэнтам медыцынскага факультэта душэўных і нервовых хвароб Варшаўскага ўніверсітэта. У далейшым займаў пасаду экстраардынарнага прафесара кафедры псіхіятрыі ўніверсітэта, адначасова загадваў псіхіятрычным аддзяленнем Уяздоўскага ваеннага шпіталя (Варшава). Вучоны стаў аўтарам некалькіх навуковых прац і публікацый па пытаннях эксперыментальнай паталогіі цэнтральнай нервовай сістэмы на рускай, польскай, нямецкай і французскай мовах. Прафесар Пастарнацкі рэгулярна змяшчаў свае работы ў перыядычных выданнях “Медицинский вестник”, “Врач”, “Медицинская библиотека”, “Архив психиатрии” і інш. Сярод публікацый: “Анатомические основы учения о душевных болезнях” (1882), “К вопросу о призрении наших душевных больных” (1883), “Нравственное лечение психиатров” (1885) і інш.

Памёр вучоны 24 мая 1887 г., пахаваны ў Варшаве.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2018 г.