Піліп Ерафеевіч Жгіроў нарадзіўся ў вёсцы Гута (цяпер Рагачоўскі раён Гомельскай вобласці) у сялянскай сям’і. Некаторы час вучыўся ў Бабруйску, потым працаваў у калгасе.

У 1933 г. стаў чырвонаармейцам. У 1939 г. скончыў Маскоўскае ваеннае пяхотнае вучылішча імя Вярхоўнага Савета РСФСР. У 1939 г. прымаў удзел у баях з японскімі войскамі на рацэ Халхін-Гол (Манголія).

З кастрычніка 1941 г. П.Е. Жгіроў прымаў удзел у баях пад Сталінградам і Курскам, у Арлоўскай, Гомельска-Рэчыцкай, Калінкавіцка-Мазырскай, Люблін-Брэсцкай стратэгічных наступальных аперацыях, вызваляў Украіну, Беларусь, Польшчу.

Гвардыі маёр Жгіроў асабліва вызначыўся пры фарсіраванні Дняпра. Ім быў распрацаваны план пераадольвання гэтай ракі з наступным авалоданнем абарончымі рубяжамі ворага на яе заходнім беразе ў раёне сучаснага Брагінскага раёна Гомельскай вобласці, арганізавана работа штабоў батальёнаў і штаба палка, зроблена расстаноўка сіл згодна з пастаўленай баявой задачай, наладжана бесперабойная работа сувязі.

28 верасня 1943 г. пад моцным мінамётна-артылерыйскім агнём праціўніка П.Е. Жгіроў кіраваў перакідкай штурмавых падраздзяленняў 221-га гвардзейскага стралковага палка на заходні бараг Дняпра. Ва ўпартай барацьбе чырвонаармейцы авалодалі абарончым рубяжом праціўніка, адбілі ўсе контратакі варожай пяхоты і танкаў, стварылі надзейны плацдарм для пераадольвання ракі іншымі падраздзяленнямі Чырвонай арміі шырынёй у шэсць кіламетраў.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1944 г. за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання па фарсіраванні ракі Днепр і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства Піліпу Ерафеевічу Жгірову было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка».

З 18 лютага да 9 чэрвеня 1944 г. гвардыі падпалкоўнік Жгіроў – камандзір 218-га стралковага палка 77-й гвардзейскай стралковай дывізіі 69-й арміі 1-га Беларускага фронту. Летам 1944 г. ён быў цяжка паранены, і амаль два гады правёў у шпіталях.

24 чэрвеня 1945 г. у Маскве адбыўся Парад Перамогі. Адным з яго ўдзельнікаў быў падпалкоўнік Жгіроў.

Пасля завяршэння Вялікай Айчыннай вайны П.Е. Жгіроў працягваў вайсковую службу. У 1947 г. скончыў Ваенную акадэмію імя М.В. Фрунзе, у 1955 г. – Вышэйшую ваенную акадэмію імя К.Я. Варашылава. Служыў у Закаўказскай і Ленінградскай ваенных акругах. У 1963 г. гвардыі генерал-маёр П.Е. Жгіроў выйшаў у адстаўку.

Піліп Ерафеевіч Жгіроў узнагароджаны трыма ордэнамі Чырвонага Сцяга, ордэнамі Леніна, Айчыннай вайны І-й ступені, Чырвонай Зоркі, медалямі. У 1989 г. была надрукавана кніга ўспамінаў генерал-маёра Жгірова аб падзеях Вялікай Айчыннай вайны «Под свинцовой метелью».

Пасля адстаўкі П.Е. Жгіроў жыў у Ленінградзе (цяпер Санкт-Пецярбург), працаваў у адным з навукова-даследчых інстытутаў. Памёр 20 студзеня 1998 г.

Памятныя знакі ў гонар П.Е. Жгірова ўстаноўлены ў Магілёве і Рагачове.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2025 г.