Вядомы празаік і публіцыст Анатоль Паўлавіч Кудравец нарадзіўся ў сялянскай сям’і ў вёсцы Аколіца Клічаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Ён належаў да таго пакалення, дзяцінства якога прыйшлося на гады Вялікай Айчыннай вайны. Працоўную дзейнасць у якасці настаўніка Віркаўскай сямігадовай школы Клічаўскага раёна Анатоль Паўлавіч пачаў у 1955 г.: у той час ён закончыў Слуцкае педвучылішча. Потым была служба ў арміі, вучоба ў БДУ на аддзяленні журналістыкі (скончыў у 1963 г.). Значнымі вехамі біяграфіі А. Кудраўца сталі праца ў рэдакцыі Мінскай газеты “Калгасная праўда” (орган ЦК КП Беларусі), на Беларускім радыё, у рэдакцыі газеты “Літаратура і мастацтва”, выдавецтве “Беларусь”, рэдакцыі часопіса “Маладосць”. У 1970 г. Анатоль Паўлавіч стаў галоўным рэдактарам выдавецтва “Мастацкая літаратура”, потым на працягу дваццаці гадоў (1978–1997) быў галоўным рэдактарам часопіса “Нёман”.

Упершыню ў друку А. Кудравец заявіў пра сябе ў 1960 г. цыклам кароткіх апавяданняў пра жыццё вёскі. Першая кніга прозы пабачыла свет у 1968 г. і называлася “На зялёнай дарозе”. Потым адна за адной з’явіліся кнігі “Раданіца” (1971), “Дзень перад святам” (1975), “Зімы і вёсны” (1976) і інш. Буйным творчым поспехам не толькі пісьменніка, але і прыкметнай з’явай беларускай прозы стаў яго раман “Сачыненне на вольную тэму” (1985), у якім створаны маштабны, каларытны вобраз селяніна – сумленнага, шчырага працаўніка і абаронцы роднай зямлі, які разам са сваім народам прыняў на сябе ўсе выпрабаванні лёсу. У 2007 г. выйшла з друку кніга літаратурных партрэтаў Анатоля Кудраўца “За дальнім прычалам”, дзе былі змешчаны матэрыялы пра Алеся Адамовіча, Янку Брыля, Васіля Быкава, Івана Мележа, Уладзіміра Караткевіча, Міхася Стральцова, Івана Чыгрынава, Віктара Карамазава, Фёдара Янкоўскага, Алеся Жука, Варлена Бечыка, Уладзіміра Верамейчыка, Яна Скрыгана. Апошнім прыжыццёвым выданнем пісьменніка стала кніга прозы “Зязюля пракукуе заўтра…” (2014), у якую ўвайшла аповесць “Развітанне” і шэраг апавяданняў.

Ад твора да твора расло творчае майстэрства пісьменніка. Яго проза вабіць сваёй натуральнай жыццёвасцю і блізкасцю да людзей, душэўнай чуйнасцю. Творы А. Кудраўца перакладаліся на рускую, украінскую, балгарскую, польскую, нямецкую, англійскую і іншыя мовы. На творчым рахунку пісьменніка сцэнарыі тэлефільма “Восеньскія яблыкі”, мастацкага фільма “Раданіца” (разам з Ф. Коневым).

Анатоль Кудравец выступаў і як перакладчык з англійскай, эстонскай, казахскай, рускай і іншых моў. Ён зрабіў пераклад знакамітага твора Д. Свіфта “Падарожжы Гулівера” (1974), раманаў А. Нурпеісава “Змрок” (1978) і “Нягоды” (1981), кнігі аповесцей А. Тамсаарэ (1980), асобныях твораў рускіх і ўкраінскіх пісьменнікаў.У 1986 г. Анатоль Кудравец стаў лаўрэатам Дзяржаўнай прэміі Беларусі імя Якуба Коласа за раман “Сачыненне на вольную тэму”.

Матэрыял падрыхтаваны ў 1995 г., перапрацаваны ў 2017 г.