Леанід Францавіч Грынявецкі нарадзіўся ў Палтаўскай губерні ў шляхецкай сям’і. Вучыўся ў гімназіі. Скончыў Харкаўскі ветэрынарны інстытут (1876), Ваенна-медыцынскую акадэмію ў Санкт-Пецярбургу (1882). У 1881 г. прыняў удзел у гідраграфічнай экспедыцыі ў Карскім моры. У 1882 г. абараніў дысертацыю па медыцыне. У гэтым жа годзе пачаў працаваць на Рускай Міжнароднай палярнай станцыі Малыя Кармакулы на Новай Зямлі. Леанід Грынявецкі ў суправаджэнні ненца-правадніка ў красавіку-маі 1883 г. першым з еўрапейцаў перасёк Паўднёвы востраў архіпелага з захаду на ўсход і выйшаў на ўзбярэжжа Карскага мора. У 1884 г. вучоны стаў адным з заснавальнікаў Таварыства вывучэння Амурскага края, якое лічылася першай спецыялізаванай навуковай арганізацыяй на Далёкім Усходзе Расіі. У 1886 г. Імператарскае Рускае геаграфічнае таварыства выбрала яго сваім членам. У гэтым жа годзе Л. Грынявецкі быў пераведзены на службу на Камандорскія астравы, а праз два гады ‒ урачом Аляксандраўскага паста ў заліве Дэ-Кастры. У 1888 г. у чыне надворнага саветніка перайшоў у сістэму Міністэрства ўнутраных спраў і быў прызначаны акружным начальнікам Анадырскай акругі Прыморскай вобласці, дзе заснаваў паселішча Нова-Марыінскі пост (цяпер г. Анадыр, Расія). У Нова-Марыінску вучоны заставаўся практыкуючым урачом, выконваў шэраг адміністрацыйных задач, займаўся геалогіяй, вывучэннем побыту чукчаў, стварыў калекцыю этнаграфічных матэрыялаў, узораў дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, марской і рачной фаўны.

Леанід Францавіч ‒ аўтар кнігі «Поперек Новой Земли» (1883). У 1893 г. на аснове яго матэрыялаў была выдадзена кніга А. Дзьячкова «Анадырский край».

Даследчык узнагароджаны Вялікім сярэбраным медалём, ордэнам Святога Уладзіміра IV ступені.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2023 г.