Еўдакім Андрэевіч Магілёўчык нарадзіўся 13 ліпеня 1890 г. у в. Галоўчын Магілёўскага павета Магілёўскай губерні (цяпер аграгарадок у Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці). З 1911 г. яго жыццё звязана з арміяй. Скончыў вучэбную каманду Лейб-гвардыі коннага палка ў Санкт-Пецярбургу (1913). У гады Першай сусветнай вайны ў якасці камандзіра роты прымаў удзел у баявых дзеяннях на Паўднёва-Заходнім фронце. У 1918 г. уступіў у Чырвоную армію. Служыў камандзірам узвода, памочнікам камандзіра, камандзірам эскадрона, начальнікам палкавых школ. У гады грамадзянскай вайны прымаў удзел у баявых дзеяннях супраць арміі А. В. Калчака. Прайшоў навучанне ў Вышэйшай кавалерыйскай школе ў Петраградзе, у 1936 г. скончыў Ваенную акадэмію імя Фрунзе. У перадваенны перыяд знаходзіўся ў распараджэнні Народнага камісарыята абароны СССР: камандаваў дывізіяй, стралковым корпусам, з’яўляўся камендантам Магілёў-Ямпольскага ўмацаванага раёна (1940).

У пачатку Вялікай Айчыннай вайны стралковы корпус пад камандаваннем генерал-маёра Е. А. Магілёўчыка ў складзе 20-й арміі Заходняга фронту ўдзельнічаў у Смаленскай бітве. Пасля ранення Еўдакім Андреевіч пераведзены на пасаду начальніка Вышэйшай афіцэрскай кавалерыйскай школы. З 1944 г. з’яўляўся намеснікам камандуючага 28-й арміі, ваяваў на 1-м і 3-м Беларускіх, 1-м Украінскім франтах. Удзельнічаў у Беларускай, Кёнігсберскай, Берлінскай і Пражскай наступальных аперацыях. За баявыя заслугі ўзнагароджаны ордэнамі Леніна (1943, 1945), Чырвонага Сцяга (1923, 1944), Чырвонай Зоркі (1943), Айчыннай вайны І ступені (1945), Багдана Хмяльніцкага І і ІІ ступеней (1945), медалямі.

Памёр Е. А. Магілёўчык 12 лютага 1947 г., пахаваны ў Маскве.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2026 г.