Васілішкі – аграгарадок у Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці, адміністрацыйны цэнтр Васілішкаўскага сельсавета. Знаходзіцца больш чым за 20 км на паўночны ўсход ад Шчучына, у 17 км ад чыгуначнай станцыі Скрыбаўцы на лініі Ліда – Масты.

Упершыню Васілішкі ўпамінаюцца ў 1385 г. у частцы вялікай хронікі крыжаносцаў “Апісанне шляхоў Літвы”. У XV–XVI стст. з’яўляліся староствам у складзе каралеўскіх уладанняў. Сярод старостаў васілішскіх у гэты перыяд былі Ян Радзівіл, Васіль Глінскі, Станіслаў Кішка, Ян Шчытовіч, Якуб Кунцэвіч і інш. У 1486 г. Васілішкі атрымалі статус мястэчка ў Лідскім павеце Віленскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. У 1658 г. земскі суддзя Марцін Лімонт заснаваў тут касцёл і кляштар дамініканцаў (паводле іншых звестак, базыльян), у 1769 г. пры кляштары ўзведзены касцёл Іаана Хрысціцеля. У 1706 г. у час Паўночнай вайны (1700–1721) у Васілішках некаторы час знаходзілася рэзідэнцыя караля польскага і вялікага князя літоўскага Станіслава Ляшчынскага.

Пасля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 г. Васілішкі далучаны да Расійскай імперыі, знаходзіліся ў складзе Лідскага павета Слонімскай, потым Літоўскай, Гродзенскай і ў 1840-я гг. Віленскай губерняў. У 1847 г. у мястэчку заснавана народнае вучылішча, у якім у 1877/1878 навучальным годзе займаліся 67 хлопчыкаў. У 1866 г. у Васілішках дзейнічалі валасное праўленне, царква, касцёл, сінагога, паштовая станцыя, раз у тыдзень праводзіўся кірмаш. У 1886 г. працавалі бровар, гарбарня, 2 яўрэйскія малітоўныя дамы і інш. Згодна з перапісам 1897 г. у мястэчку пражываў 2781 жыхар.

Са жніўня 1915 г. Васілішкі займалі германскія, з красавіка 1919 г. да ліпеня 1920 г. і з кастрычніка 1920 г. – польскія войскі. У сакавіку 1921 г. згодна з Рыжскім мірным дагаворам далучаны да Польшчы як цэнтр гміны Лідскага, з 1929 г. – Шчучынскага паветаў Навагрудскага ваяводства. У лістападзе 1939 г. Васілішкі ўвайшлі ў склад БССР, з 15 студзеня 1940 г. атрымалі статус гарадскога пасёлка і сталі цэнтрам Васілішкаўскага раёна ў Баранавіцкай вобласці. У 1940 г. тут дзейнічалі электрастанцыя, завод па вырабе фанеры, 2 паравыя млыны, клуб, бальніца, пошта і тэлеграф, амбулаторыя, аптэка, ветпункт, раённая машынна-трактарная станцыя і інш.

У канцы чэрвеня 1941 г. Васілішкі захапілі нямецка-фашысцкія войскі. За гады Вялікай Айчыннай вайны гітлераўцы знішчылі ў пасёлку і раёне 2865 чалавек. Барацьбу з ворагам вялі падпольныя райкамы КП(б)Б і ЛКСМБ, партызанскія брыгады, партызанскі атрад “Баявы” імя Дунаева. У маі 1943 г. на паўночнай ускраіне пасёлка былі расстраляны больш за 2 тыс. яўрэяў. 12 ліпеня 1944 г. Васілішкі вызвалілі войскі 3-га Беларускага фронту ў ходзе Вільнюскай аперацыі. У Васілішках знаходзяцца брацкая магіла савецкіх воінаў, магіла ахвяр фашызму. Устаноўлены помнік землякам, загінуўшым у гады Вялікай Айчыннай вайны.

20 верасня 1944 г. пасёлак уключаны ў Гродзенскую вобласць, з 3 жніўня 1954 г. пераведзены ў разрад вёскі. З 25 снежня 1962 г. Васілішкі ўвайшлі ў склад Шчучынскага раёна. У 2010 г. сталі аграгарадком.

Асноўнай славутасцю населенага пункта з’яўляецца касцёл Іаана Хрысціцеля – помнік архітэктуры ў стылі позняга барока. Храм унесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.

У цяперашні час у пасёлку працуюць сярэдняя школа, дашкольны цэнтр развіцця дзіцяці, дзіцячая школа мастацтваў, Цэнтр культуры, бібліятэка, бальніца. Дзейнічаюць сельскагаспадарчае прадпрыемства “Васілішкі”, лясніцтва, комплексны прыёмны пункт і інш.

У Васілішках нарадзіліся вучоны ў галіне аграхіміі і сельскагаспадарчай радыёэкалогіі, акадэмік НАН Беларусі, доктар сельскагаспадарчых навук, прафесар І. М. Багдзевіч, вучоны ў галіне анестэзіялогіі і рэаніматалогіі, доктар медыцынскіх навук, прафесар І. З. Кляўзунік.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2025 г.