Беняконі – аграгарадок у Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці, адміністрацыйны цэнтр Беняконскага сельсавета. Знаходзіцца ў 12 км на поўнач ад Воранава, 145 км ад Гродна, 2 км ад чыгуначнай станцыі Беняконі, на аўтадарозе Ліда – Вільнюс (Літва).

Паселішча вядома з 1529 г. пад назвай Бенякойны, уваходзіла ў склад Вялікага Княства Літоўскага (ВКЛ). Належала Томкавенам, потым баярам Ятаўтавічу, Касцевічу, Некрашэвічу і інш. У 1556 г. Беняконі згадваюцца як сяло гаспадарчага двара Рудоміна, з’яўляліся ўладаннем вялікага князя літоўскага і караля польскага Жыгімонта ІІ Аўгуста. Згодна з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформай ВКЛ 1565–1566 гг. уключаны ў Лідскі павет Віленскага ваяводства. У першай палове XVII ст. належалі Яну Чаплінскаму, які ў 1634 г. заснаваў тут драўляны касцёл Яна Хрысціцеля (у 1802 г. перабудаваны, у 1900–1906 гг. на яго месцы ўзведзены новы храм з цэглы).

Пасля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 г. Беняконі далучаны да Расійскай імперыі ў склад Віленскай губерні. У 1864 г. адкрыта народнае вучылішча. Згодна з перапісам 1897 г. адна частка сяла была ў межах Лідскага павета, у якой налічвалася 16 жыхароў, дзейнічалі касцёл, валасное праўленне, народнае вучылішча, 2 хлебазапасныя магазіны, другая знаходзілася на тэрыторыі Дзевянішкаўскай воласці Ашмянскага павета, дзе пражывала 105 жыхароў, існавалі багадзельня, 2 крамы, піцейны дом і інш. У 1910 г. побач з сялом створана доследна-селекцыйная станцыя (працавала да 1959 г.).

У Першую сусветную вайну з верасня 1915 г. Беняконі займалі германскія, потым польскія войскі. У 1921 г. згодна з Рыжскім мірным дагаворам далучаны да Польшчы як мястэчка, цэнтр гміны Лідскага павета Навагрудскага ваяводства. У 1933 г. дзейнічала паштовае аддзяленне, 1 раз у тыдзень праводзіўся кірмаш. У 1939 г. Беняконі ўвайшлі ў БССР, былі пераведзены ў разрад вёскі, з 12 кастрычніка 1940 г. сталі цэнтрам сельсавета ў складзе Воранаўскага раёна Баранавіцкай вобласці. У 1940 г. тут працавалі лесапільны завод, школа, бібліятэка, бальніца.

У час Вялікай Айчыннай вайны з канца чэрвеня 1941 г. да 11 ліпеня 1944 г. Беняконі знаходзіліся пад акупацыяй нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Вызвалены войскамі 193-й стралковай дывізіі 3-га Беларускага фронту ў ходзе Вільнюскай аперацыі. Пасля вайны вёска была адноўлена. 20 верасня 1944 г. Беняконі ўключаны ў Гродзенскую вобласць. У 2007 г. пераўтвораны ў аграгарадок.

У цяперашні час у Беняконях працуюць сярэдняя і музычная школы, дзіцячы сад, дзіцячая школа мастацтваў, Дом культуры, бібліятэка, амбулаторыя, аддзяленне паштовай сувязі і ААТ “ААБ Беларусбанк”, лясніцтва і інш. Асноўнай славутасцю з’яўляецца касцёл Святога Яна Хрысціцеля – помнік эклектычнай архітэктуры з рысамі барока і класіцызму. Храм унесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь. Каля старажытных муроў касцёла пахавана графіня М. Путкамер (Верашчака; каханая А. Міцкевіча). Непадалёку ад аграгарадка на мяжы з Літвой знаходзіцца пагранічны пераход Беняконі – Шальчынінкай.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2026 г.