Уладзімір Аўксенцьевіч Кукаловіч нарадзіўся ў вёсцы Асташына Навагрудскага раёна Гродзенскай вобласці.

У 1944 г. быў накіраваны на Урал, працаваў падручным сталявара на металургічным прадпрыемстве. Пасля вайны вярнуўся ў роднае сяло, скончыў курсы трактарыстаў і пачаў працаваць па набытай спецыяльнасці ў калгасе «Камунар». У 1956 г. стаў ініцыятарам стварэння комплекснага механізаванага звяна па вырошчванні бульбы. Арганізоўваў своечасовую нарыхтоўку і ўнясенне арганічных угнаенняў, вывучаў і ўкараняў перадавыя прыёмы земляробства. Праз год ураджайнасць у яго звяне ўзрасла з 70 да 100 цэнтнераў бульбы з гектара.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 30 красавіка 1966 г. за поспехі, дасягнутыя ў павелічэнні вытворчасці і нарыхтовак бульбы, гародніны і пладоў Уладзіміру Аўксенцьевічу Кукаловічу было прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы з уручэннем ордэна Леніна і залатога медаля «Серп і Молат».

Уладзімір Кукаловіч быў звеннявым да 1973 г. У сувязі з пагаршэннем здароўя вымушаны быў перайсці на пасаду загадчыка калгасных майстэрань. Выбіраўся дэлегатам III Усесаюзнага з’езду калгаснікаў. Узнагароджаны ордэнам Леніна, медалямі.

Пераклад 2021 г. матэрыялаў інтэрнэт-праекта «Герои страны».