Аляксандр Іванавіч Саўчанка нарадзіўся ў в. Зенькава Віцебскай губерні (цяпер в. Зенькава, Пастаўскі раён, Віцебская вобласць). З сям’і сялян.

Да 1917 г. займаўся земляробствам. Член ВКП(б)Б (11.1918–09.1919, выбыў па раненні і страце дакументаў; з 1920). У Чырвонай арміі (04.1919–12.1926). Удзельнік грамадзянскай вайны. Ваяваў на Усходнім фронце. Быў цяжка паранены ў баі пад г. Чалябінскам (09.1919). Студэнт Камуністычнага ўніверсітэта Беларусі імя У. І. Леніна, г. Мінск (1926–192?), скончыў Камуністычны ўніверсітэт імя Я. М. Свярдлова, г. Масква. Рэцэнзент “Крытыка-бібліяграфічнага бюлетэня” (1934, № 1–10), аспірант (на 1936) Дзяржбібліятэкі БССР.

Працаваў над дысертацыяй пра беларускага пісьменніка З. Бядулю. Арыштаваны ў г. Мінску 07.06.1936 г. Выключаны з ВКП(б). Асуджаны Асобай нарадай пры НКУС 29.07.1936 г. за “контррэвалюцыйную трацкісцкую дзейнасць і антысавецкую агітацыю” да 3-х гадоў ППК. Этапаваны ва Ухта-Пячорскі канцлагер НКУС, Комі, АССР. Вызвалены 07.06.1939 г.

26.08.1941 прызваны ў рады РСЧА Мелекескім РВК Ульянаўскай вобл. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны з 08.1941 г. Радавы. Прапаў без вестак на фронце. Рэабілітаваны Ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда БССР 24.08.1956.