Ізідар Герасімавіч Нісневіч нарадзіўся ў Мінску. У 1938 г. скончыў Беларускую кансерваторыю па класе фартэпіяна. У 1938‒1939 гг. быў выкладчыкам, загадчыкам вучэбнай часткі, памочнікам дырэктара Беларускай кансерваторыі. З 1939 па 1940 гг. працаваў адказным рэдактарам Дзяржаўнага выдавецтва ў Мінску, мастацкім кіраўніком Белдзяржэстрады, салістам-піяністам Беларускага радыё. У час Вялікай Айчыннай вайны прымаў удзел у баях пад Масквой, Сталінградам, Растовам-на-Доне і інш. У 1946‒1948 гг. быў намеснікам мастацкага кіраўніка Беларускай філармоніі. У 1948‒1962 гг. працаваў выкладчыкам Беларускага тэатральна-мастацкага інстытута. У 1963‒1977 гг. быў лектарам. З 1946 г. з’яўляўся членам Саюза кампазітараў БССР.

Музыказнавец з’яўляецца аўтарам навуковых і публіцыстычных прац, прысвечаных пытанням нацыянальнай кампазітарскай творчасці, суадносін беларускай паэзіі і музыкі. Сярод іх ‒ «Белорусская ССР» (1957, у суаўтарстве), «Очерки по истории советской белорусской музыкальной культуры» (1969, у суаўтарстве), «Григорий Романович Ширма: очерк жизни и творчества» (1971), «Музыкально-критические статьи» (1984). Яму належаць сцэнарыі навукова-папулярных і хранікальна-дакументальных фільмаў, такіх як «Партытута жыцця» (1968), «Мой сябар Ака Джураеў» (1969), «Песня нашай памяці» (1975). Ізідар Нісневіч праявіў сябе здольным арганізатарам, пашыраў творчыя сувязі з кампазітарскімі арганізацыямі у краіне і за яе межамі. Ён шмат увагі надаваў папулярызацыі беларускай музыкі, развіццю мастацкай самадзейнасці. Музыказнавец даследаваў творчасць знакамітых дзеячаў беларускага музычнага мастацтва ‒ Р. Шырмы, Я. Цікоцкага, А. Багатырова і інш. Ён з’яўляецца аўтарам эсэ-замалёвак з жыцця Я. Глебава, І. Лучанка, Т. Каламійцавай і інш.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2024 г.