Льва Давыдавіча Гарэліка называюць віртуозам скрыпкі. Сваю любоў, талент і майстэрства музыкант аддаў гэтаму інструменту, які ў яго руках набыў жывы, чалавечы голас.

Нарадзіўся Л. Гарэлік у Бабруйску, вучыўся ў мясцовай музычнай школе. Яго першым педагогам быў Я. Беленькі, які добра ведаў спецыфіку работы з дзецьмі і прывіваў ім сапраўдную любоў да музыкі. У 1940 г. Л. Гарэлік паступіў у музычную школу пры Маскоўскай кансерваторыі. У час Вялікай Айчыннай вайны вучняў эвакуіравалі ў Пензу, дзе будучы музыкант вучыўся ў класе вядомага прафесара А. Ямпольскага.

Пасля заканчэння вайны Л. Гарэлік стаў студэнтам Беларускай дзяржаўнай кансерваторыі, дзе займаўся ў А. Амітона і А. Бяссмертнага. З 1956 г. Леў Давыдавіч Гарэлік з’яўляўся нязменным канцэртмайстрам (першай скрыпкай) сімфанічнага аркестра Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета Беларусі. Ён з’яўляўся таксама і выдатным салістам, у рэпертуары якога налічвалася больш за сто твораў кампазітараў-класікаў. Канцэртная дзейнасць музыканта была разнастайнай. Акрамя класікі Л. Гарэлік перайграў амаль усе творы беларускай скрыпічнай музыкі, не толькі сучаснікаў, але і кампазітараў мінуўшчыны. У яго рэпертуары былі скрыпічныя творы М. Ельскага, П. Падкавырава, Р. Пукста, У. Алоўнікава, М. Аладава, Г. Вагнера, Р. Суруса, Г. Гарэлавай, Д. Смольскага і інш.

Леў Гарэлік з’яўляўся не толькі выдатным скрыпачом, але і таленавітым педагогам. Ён выкладаў у спецыялізаванай музычнай школе пры Беларускай дзяржаўнай кансерваторыі, Мінскім музычным вучылішчы, Беларускай акадэміі музыкі.

Матэрыял падрыхтаваны Магілёўскай абласной бібліятэкай імя У.І. Леніна ў 2013 г.