Паўстанне 1863–1864 гг. было адной з самых значных падзей у гісторыі беларускага, польскага і літоўскага народаў. У ім прымалі ўдзел розныя слаі насельніцтва: буйныя землеўладальнікі, дробная збяднелая шляхта, рабочыя, рамеснікі, часткова сялянства, людзі рознага веравызнання, узросту і нацыянальнасці. Адным з кіраўнікоў паўстання з'яўляўся У. Малахоўскі , сябар і паплечнік К. Каліноўскага.

Ён нарадзіўся ў маёнтку Маце Кобрынскага павета Гродзенскай губерні (цяпер в. Мацы Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці) у сям’і палкоўніка. Першапачатковую адукацыю атрымаў дома, потым вучыўся ў Свіслацкай гімназіі, пасля заканчэння якой паступіў у Санкт-Пецярбургскі інстытут інжынераў шляхоў зносін. У паўночнай сталіцы У. Малахоўскі пазнаёміўся з К. Каліноўскім і далучыўся да беларускага нацыянальнага вызваленчага руху. Ён з'яўляўся адным з кіраўнікоў партыі «чырвоных». З чэрвеня 1863 г. уваходзіў у склад Аддзела кіраўніцтва правінцыямі Літвы, потым Выканаўчага аддзела Літвы. У лютым–сакавіку, чэрвені–жніўні 1863 г. быў паўстанцкім начальнікам Вільні. Пасля няўдачнага замаху летам 1863 г. на прадвадзіцеля віленскага дваранства А. Дамейку, які арганізаваў У. Малахоўскі, за кратамі апынуўся не адзін дзясятак чалавек. Семярых з іх, каго асабіста палічылі вінаватымі, публічна павесілі. Сам У. Малахоўскі не выклікаў падазрэння, аднак добра разумеў, што заставацца далей у Вільні небяспечна. Ён пакінуў горад і пераехаў у Санкт-Пецярбург, адкуль у жніўні 1863 г. быў адпраўлены за мяжу. Аднак там доўга не прабыў і зноў вярнуўся ў сталіцу, дзе наладзіў кантакты з тайнай рэвалюцыйнай арганізацыяй разначынцаў «Зямля і воля», потым апынуўся ў Кёнігсбергу. Займаўся закупкай і дастаўкай зброі для паўстанцаў, удзельнічаў у выданні газеты «Glos z Litwy» («Голас з Літвы»). Пасля разгрому паўстання прыехаў у Санкт-Пецярбург, дзе атрымаў англійскі пашпарт на імя Леона Варнэрке.

З 1866 г. У. Малахоўскі жыў у Англіі. Ён стварыў у Лондане ўласную фірму і пачаў займацца фотасправай. У хуткім часе набыў шырокую вядомасць шэрагам вынаходак у галіне фотатэхнікі. У 1875 г. сканструяваў фотаапарат са скручанай касетай, які спецыялісты лічаць прататыпам «Кодака». У 1880-я гг. некалькі разоў пабываў у Расіі. Ён наведаў Маскву і Санкт-Пецярбург, удзельнічаў у фотавыстаўках. Па прапанове Д. Мендзялеева заснаваў секцыю фатаграфіі пры Расійскім імператарскім тэхнічным таварыстве. Па вяртанні ў Лондан пачаў адкрываць філіялы ўласнай фірмы не толькі ў гарадах Англіі, але і ў іншых краінах. У 1898 г. у адным з іх былі знойдзены фальшывыя расійскія рублі, і У. Малахоўскага абвінавацілі ў іх вырабе. Пачаліся судовыя працэсы, якія гэта не даказалі. Аднак след ад нанесенай маральнай раны застаўся, і 7 кастрычніка 1900 г. У. Малахоўскі ў адным з атэляў Жэневы скончыў жыццё самагубствам.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2017 г.